opdefietsnaarjewerk.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Het nieuwe jaar is goed begonnen met een frisse fietstocht, hoewel het een stuk frisser zou kunnen rond deze tijd van het jaar. De temperatuur op het Valkenbosplein was 7 graden en aan het eind van de Javastraat 8 graden. Om 8 voor 8 passeerde ik de stadsklok op het Jozef Israëlplein en om 3 voor half negen zette ik mijn computer aan.
 
Even terugblikken naar de laatste werkdag van het jaar. Wat deed ik toen ook alweer? Ik kocht in pauze die twee flessen champagne bij de Dirk III en legde deze in de achterbak. Eigenlijk wilde ik nog een eind gaan lopen, maar het begon ineens te regenen en ik had mijn paraplu niet bij me. Dus liep ik zo snel mogelijk weer naar mijn werk. Op weg naar huis reed ik naar de Frederik Hendriklaan om bij kantoorboekhandel De Vulpen een dagomlegblok en een wandmaandkalender te kopen. Dat kostte me nog 10,20 euro bij elkaar, en dan alleen omdat ik te laat was met het opsturen van mijn bestelformulier naar de sectoradministratie. Dit jaar beter opletten en bijtijds opsturen, dat is meestal in de zomer, als je nog helemaal geen idee hebt om je over dit soort zaken druk te maken.
 
Op de laatste dag van het jaar ben ik op de fiets naar de Weimarstraat gegaan om bij Meesterbakker Roodenrijs de bestelde 20 oliebollen op te halen. Ze stonden al klaar, maar werden pas gevonden toen ik vermeldde dat ik ze via internet had besteld. Het leek mij niets te hoeven uitmaken, maar dat deed het blijkbaar wel. Ik kreeg er toch excuses bij, en een zakje poedersuiker.
 
De jaarwisseling was rustig, rustiger dan andere jaren naar mijn idee, en dat werd ook bevestigd door de burgemeester van Den Haag. En na een weekend, dat drukker was dan een gewoon weekend, zit ik nu weer voor mijn beeldscherm. Waarschijnlijk neem ik vanmiddag en morgen vrij, dat hangt af van de reactie van mijn sectormanager op een mailtje van mijn dochter. Zij wil aanstaande donderdag een onderzoek doen voor haar bachelor-scriptie binnen de leden van de sector.  In principe is de sectormanager ermee akkoord gegaan, maar zij wil het mailtje dat ik ga rondsturen eerst zien en ook weten aan wie het toegestuurd wordt. Als het goed is krijg ik in de loop van de ochtend via mijn dochter groen licht voor het versturen van het mailtje. Tot nu toe heeft zij dat nog niet gekregen. Vanaf het moment dat ik het mailtje verstuurd heb, kan ik verlof nemen. Misschien moet ik daarvoor ook nog even bij de sectormanager langs, als het groene licht te lang uitblijft.
Lees meer...
Geen subrubriek 'Verkeer' vandaag, want ik zit thuis voor mijn beeldscherm dit stukje in te tikken. Geen temperatuur- en tijdmeldingen, dus. Nog wel even weer een terugblik naar gisteren. Het duurde vrij lang voor ik het groene licht voor het versturen van dat mailtje kreeg. Ik was rond tien uur even gaan kijken bij de kamer van mijn sectormanager, maar de deur was dicht en er zat iemand binnen. Een half uur later ging ik weer kijken, toen was de deur open, maar er stond weer iemand binnen. Ik wachtte bij de koffie-automaat tot deze klaar was, intussen een aantal mensen groetend die daar koffie kwamen halen. Ze zullen zich wel afgevraagd hebben wat ik daar stond te doen. Maar eindelijk was die man dan klaar met praten en kon ik zelf even aan mijn sectormanager vragen hoe het met dat mailtje stond. Nou, dat moest eerst nog een keer in het HR-team besproken worden, want ze wilden er nog wat aan laten toevoegen. Onder andere dat het mailtje en het onderzoek met toestemming van het managementteam werd verzonden en uitgevoerd. Ze zou wel naar mijn dochter toe reageren. Dus kon ik niet anders te dit afwachten.
 
Pas rond één uur kreeg ik de reactie van de sectormanager door mijn dochter doorgestuurd. Er moest behalve die toestemming van het managementteam ook nog in dat de sector benaderd werd omdat ik er werk en dat het onderzoek niets met mijn werkgever te maken heeft. De teller van de respondenten staat op dit moment nog steeds pas op 10, waaronder ik zelf. Morgen ga ik nog even in mijn inbox kijken of er soms mensen toch naar mij toe hebben gereageerd, in plaats van naar mijn dochter.
 
Straks op de fiets naar de Gamma om vulling voor de vochtbakjes te halen en te kijken of er een betaalbare staande lamp voor naast de bank is.
Lees meer...
Wel subrubriek 'verkeer' vandaag, want ik ben wel op mijn werk. Alleen ben ik niet met de fiets gegaan, maar met de auto.

Niet speciaal vanwege het weer, maar omdat ik mijn vorig jaar aangeschafte maandwandkalender moest vervoeren. Dat lukt op de fiets niet zonder deze te kreuken, en ik heb er toch 6,95 euro voor betaald. En ik ga straks op weg naar huis langs de Gamma, want mijn gisteren geplande fietstocht daarheen ging niet door vanwege het weer. Dus ga ik zo, hier in Leidschenveen, even vullingen voor de vochtbakjes kopen. En kijken of er een geschikte staande lamp is.
 
Zonet alles geregeld voor het onderzoekje dat mijn dochter morgen gaat doen onder een zestiental collega's inmiddels. Zelf mag ik het spits afbijten bij dit onderzoek naar e-mail versus voicemail. Daarna ben ik stand-by voor eventuele hand- en spandiensten. De mailtjes met de tijdstippen zijn verstuurd, en nog niemand heeft aangegeven dat hiermee geschoven moet worden. Morgenmiddag en overmorgen neem ik weer vrij.
 
Lees meer...
Weer niet met de fiets vandaag. Ook weer niet alleen vanwege het weer, wat trouwens best meeviel, maar om snel weer naar huis te kunnen en uiteindelijk ook nog om onze laptop mee te nemen. Die is nodig voor het onderzoekje dat mijn dochter gaat doen voor haar bachelor-scriptie. Zij zit op dit moment met een studiegenoot samen in een vergadermodule, met drie laptops. Ze zijn een uur voordat het onderzoek begint aanwezig om de software gereed te maken. Ik ga zo even kijken of het allemaal is gelukt. Pingen lukt alleen als ze op het wifi-netwerk inloggen.
 
Ik ben benieuwd hoe het gaat verlopen en of ik nog veel assistentie moet verlenen. In principe moet het allemaal vanzelf gaan, iedereen weet hoe laat hij of zij verwacht wordt. Maar je weet maar nooit, er kan zich altijd iets onverwachts voordoen.
 
Gisteren ben ik naar de Gamma in Leidschenveen gegaan en heb vijf vullingen voor vochtbakjes gekocht. De staande lampen die er stonden waren of te duur of ze zagen er niet uit. Waarschijnlijk wordt het dan toch een lamp van een bekend Zweeds woonwarenhuis.
Lees meer...
En weer niet met de fiets naar mijn werk, maar ook niet met de auto. Dan blijft alleen het openbaar vervoer nog over als mogelijkheid om naar mijn werk te komen. In mijn geval is dat dan de onvolprezen RandstadRail. Zoals ik in mijn introductie van deze blog al gemeld heb, was deze Haagse lightrail een reden om voortaan met de fiets naar mijn werk te gaan. Maar vanochtend viel het wel mee, ik had sowieso een zitplaats. Dat is het grootste bezwaar tegen deze vorm van openbaar vervoer, dat je niet altijd kan zitten en dat àls je kan zitten dat vaak op een vervelende plek is. De plek die ik vanochtend had was een naar achteren gerichte plek, vlak na een verbindingsstuk van de tram. Voor mensen die niet tegen achteruitrijden kunnen is dat een vervelende, zo niet onmogelijke plek, maar voor mij is het de op twee na beste mogelijkheid om te zitten. De op één na beste mogelijkheid is de plek ernaast, dus niet aan het gangpad maar in een soort blinde hoek, waarbij je tegen de zijkant van het verbindingsstuk aankijkt. De beste mogelijkheid is een plek waarbij je vooruit rijdt en vlakbij een ingang of verbindingsstuk zit. Eigenlijk zijn daarvoor twee mogelijkheden, één bij het gangpad en de andere bij het raam. En die bij het raam is nog net iets beter.
 
Maar goed, ik zat tot Centraal Station op die achteruitrijplek aan de gangpad-kant, en kon daarna opschuiven naar de blinde hoek-kant. Op beide plekken kon ik een e-book op mijn iPhone lezen, 'De Vliegenvanger', waarvan ik las dat Reinout Oerlemans de filmrechten heeft verkregen. Het is tot nu toe een boeiend boek, dat ik wat stijl en leesbaarheid betreft kan vergelijken met 'De schaduw van de wind', dat ik geruime tijd geleden ook steeds in de RandstadRail las. Dat was voordat ik voor een fietsvergoeding koos.
 
De reden waarom ik vandaag met de tram ben en niet met de fiets? Vanmiddag ga ik met een groep collega's naar het Filmhuis in Den Haag en daarna eten in De Paraplu. ter gelegenheid van het afscheid van de collega met wie ik elke pauze wandelde. Hij gaat met pensioen, waardoor ik vanaf eind december dus weer alleen wandel. Eerst zou ik niet meegaan naar de film, maar toen ik de recensies van de gekozen film las, besloot ik toch maar mee te gaan. Het gaat om 'Carnage' van Roman Polanski, en vreemd genoeg draait deze ook in een 'gewone' bioscoop. Mogelijk dat ik morgen mijn recensie van deze film aan dit blog toevertrouw. Er is sowieso geen hond die dit leest, dus het is alleen voor mezelf.
Lees meer...
Eindelijk weer met de fiets vandaag, beetje laat, maar gewoon rustig gefietst. Op het Valkenbosplein kon ik net de temperatuur niet lezen, want eerst kwam de datum, daarna de tijd, en voor de temperatuur kwam was ik de kruising met de Beeklaan al over. Dus moest ik wachten tot het eind van de Javastraat om te kunnen constateren dat het 7 graden was. Niet echt koud, zeker niet voor de tijd van het jaar. Om weer in herhaling te vallen: dat was vorig jaar rond deze tijd wel anders.
 
Ik heb niet op de stadsklok op het Jozef Israëlplein gekeken en verder onderweg ben ik ook geen klok tegengekomen. Pas toen ik onder halte Leidschenveen van de RandstadRail door reed zag ik dat het vijf over half negen was.
 
De film gisteren was echt heel goed, herkenbare situaties in een gesprek tussen twee ouderparen, waarvan het zoontje van het ene paar het zoontje van het andere paar met een stok heeft geslagen. De opbouw van de argumentatie en de wisselingen daarin, wisselen elkaar goed gedoseerd af, waardoor de vaart en de spanning erin blijft. Af en toe leidde dit tot hilarische scenes, waar het publiek in het zaaltje hartelijk om lachtte. Het was een kleine zaal, waarin hooguit zestig mensen konden. Daardoor zat je vrij dicht op het doek, hetgeen de beeldkwaliteit niet ten goede kwam. Om die reden loont het misschien nog de moeite om het in een 'echte' bioscoop te gaan bekijken. Alleen is het tijdstip, waarop deze film dagelijk vertoond wordt, wat ongelukkig: 18.35 uur. En voor mij is het toch prettig als er minstens een week overheen gaat om er nogmaals naar te gaan kijken. Dan draait de film misschien niet meer, en moet ik wachten tot deze op dvd uitkomt.
 
Het etentje in 'De Paraplu' was ook geslaagd, ik ging voor de erwtensoep op grootmoeders wijze en de biefstuk, rood, met rode wijnsaus. Helaas zat daar zuurkool bij, maar dat mocht de pret niet drukken. Mijn wandelmaat heeft nu dus echt afscheid genomen en gaat van zijn pensioen genieten. Als dank voor onze aanwezigheid bij zijn afscheid en omdat we eraan mee hadden geholpen de laatste jaren van zijn werkend leven aangenaam te laten zijn, gaf hij de aanwezigen ieder een klassieke cd. Deze mochten we vanaf een lijst zelf uitkiezen. Ik ging voor de cd met de 5e en 7e symfonie van Beethoven, welke door hem werd aangeraden en waarvan er ook een recensie op zijn website staat. Deze is te vinden door op Google te zoeken naar "klassiek voor een piek", welke benaming nog stamt uit de guldentijd. Vanavond zal ik proberen de 7e van Beethoven te beluisteren, al dan niet op mijn iPhone. Het schijnt de beste uitvoering te zijn die ervan is, dus ik ben benieuwd.
Lees meer...
Als ik naar buiten kijk, zie ik dat het weer een sombere dag wordt. Wat weer betreft, natuurlijk, niet noodzakelijk geldt dat ook voor de stemming. De zon liet zich wel zien, zonet, tussen de flatgebouwen van 't Hoge Veen door, maar die is nu achter grijze wolken verborgen. Dan is het ook nog woensdag, een dag waarop het weekend nog ver weg lijkt, en er nog steeds de kriebel van een vrije middag is. Hoe dat na jaren van de lagere school af te zijn,  toch nog steeds de kop opsteekt, is mij een raadsel. Toen de kinderen nog op de basisschool zaten, was dat misschien nog te verklaren door het ook vrij willen zijn om leuke dingen te gaan doen. Maar inmiddels zit mijn zoon op de middelbare school en mijn dochter op de universiteit, dus dat kan ik niet meer als excuus gebruiken. Ik weet ook nog niet of ik vanmiddag vrij neem, dat laat ik van het verloop van de dag afhangen.
 
Die begon met een fietstocht naar mijn werk, op het Valkenbosplein was dat met een temperatuur van 7 graden en aan het eind van de Javastraat 8 graden. De stadsklok op het Jozef Israëlplein gaf net iets na kwart voor acht aan. En ik ben eigenlijk vergeten te kijken hoe laat ik mijn computer aanzette. Dat moet ongetwijfeld voor half negen zijn geweest.
 
Het is me gisteren niet gelukt naar de zevende symfonie van Beethoven te luisteren. Ten tijde van Goede Tijden, Slechte Tijden lag ik naar Tiësto's Club Life, aflevering 249 te luisteren.
Lees meer...
Een late bijdrage vandaag, om de een of andere reden ben ik vanochtend meteen gaan werken. Zo hoort het natuurlijk ook, want dit geblog staat niet in mijn werkafspraken. Maar ik vind dat het wel bij het woon-werkverkeer hoort. Dus daarom nu, aan het eind van de middag, nog even een update.
 
Vandaag was ik weer met de fiets, ondanks pijn in mijn gewrichten, waardoor ik vannacht zelfs wakker lag. Maar dan is het juist goed om te bewegen, zonder dat er druk op je gewrichten staat. Daarvoor is fietsen de ideale manier. Het was niet koud, net als gisteren 7 graden op het Valkenbosplein en 8 graden aan het eind van de Javastraat. Om twee voor acht passeerde ik de stadsklok op het Jozef Israëlplein en om vier over half negen zette ik mijn computer aan.
 
Vanmiddag fiets ik langs de Bogaard naar huis, en ik hoop dat ik er deze keer geen lekke band aan overhoud. Dat was de vorige keer nog zo, toen ik naar de Douglas-vestiging daar ging. Deze keer wordt het de Action, voor t-shirts en een douchegordijn.
Lees meer...
Niet met de fiets vandaag, en met een goede reden. Gisteren, toen ik de u-bocht maakte vanaf de Hoornbrug naar de weg ernaast, hoorde ik een tik in mijn achterwiel bij het afremmen. Vervolgens begon dat wiel veel meer te zwabberen dan het al deed sinds deze door dat zilvergrijze bestelbusje was geraakt.. En het liep aan tegen mijn spatbord. Een duidelijke zaak: de fiets moet toch naar de fietsenmaker om de slag uit mijn achterwiel te laten halen. Maar vanaf de Hoornbrug moest ik nog naar de Bogaard fietsen en vervolgens naar huis. Gelukkig was het droog, maar het waaide wel behoorlijk. Ik was dus blij toen ik mijn fiets rond half zeven in de tuin kon zetten. Zaterdagochtend maar naar de fietsenmaker op de Laan van Meerdervoort brengen, want op zo'n korte termijn lukt dat niet bij de Halfords in de Fahrenheitstraat.
 
Vanochtend dus weer eens met de C5, wat altijd weer een genot is. Ook omdat ik lichamelijk niet helemaal 100% ben, vanwege de pijn in mijn gewrichten. Daarvoor nam ik voor het slapen gaan een paracetamol, waardoor ik beter sliep dan gisternacht. En vanochtend voor ik de deur uit ging, nog maar eentje, waardoor ik hopelijk deze dag ook goed door ga komen. Misschien neem ik vanmiddag vrij als ik het niet volhoud.
 
Volgens de berichten op internet klopt de winter dit weekend aan de deur. Nachtvorst en lage temperaturen overdag, wat in de loop van de volgende week mogelijk zelfs in sneeuw zou kunnen uitmonden. Ook voor het volgende weekend wordt kou verwacht, maar een horror-winter zoals buitenlandse weerbureau's voorspelden, zit er niet in. Ook in de komende jaren zal dat niet het geval zijn, volgens een Nederlandse weerdeskundige. Pas vanaf 2015 zit die mogelijkheid er weer in. We zullen het wel zien en bereiden ons voor op een koud weekend.
Lees meer...
Vanochtend was het toch een beetje winter, de temperatuur op het Valkenbosplein was -1 graad. Dat was aan het eind van de Javastraat opgelopen tot +1 graad, maar dat mocht de (winter)pret niet drukken. Toen ik het Jozef Israëlplein naderde,  hoorde ik de kerkklok al acht uur slaan. Dus eigenlijk hoefde ik niet meer op de stadsklok te kijken, maar die gaf natuurlijk dezelfde tijd aan. Na een lekkere, frisse, winterse fietstocht zette ik mijn computer om 10 over half negen aan.
 
Zaterdagochtend bracht ik mijn fiets naar de fietsenmaker op de Laan van Meerdervoort, met het verzoek de slag uit mijn achterwiel te halen. Nou, dat zou hij wel even gaan doen, en dat zou maximaal 10 euro gaan kosten. Omdat er daar niet gepind kan worden haalde ik dit bedrag op de terugweg maar meteen uit de geldautomaat. Maar toen ik om half drie mijn fiets kwam halen, bleek er een probleem te zijn. Dat was niet zo leuk, was meteen mijn reactie. En dat was het ook niet, want er bleken zes spaken gebroken te zijn, en de overige spaken leken het ook niet lang meer uit te houden, dus was vervanging van het achterwiel nodig. Wat zou dat gaan kosten? Als hij een stalen achterwiel zou monteren, zou me dat 65 euro gaan kosten. Was dat echt de goedkoopste oplossing? Ja, want bij Halfords rekenden ze alleen voor het wiel al 60 euro. Nou, daar moest ik toch even over nadenken. Dat was goed, maar eigenlijk had hij de beslissing al voor me genomen en had het wiel al gemonteerd. Als ik ervan afzag, zou hij het weer demonteren en het oude, kapotte wiel er weer op zetten. Nou ja, ik moest sowieso geld gaan bijhalen, want ik had maar een tientje bij me, dus ik zou zo terugkomen.
 
Ik liep dus eerst terug naar huis om daar de situatie te bespreken, en we kwamen tot de conclusie dat het maar moest gebeuren. Want het wiel zat er al op en zo snel was er geen andere oplossing. Dus ging ik weer langs de geldautomaat en vervolgens terug naar de fietsenmaker. Vanochten reed ik dus met een nieuw achterwiel, zonder zwabber, door de vrieskou. Met winterband, ook nog, want die heb ik er een tijd geleden op laten zette. Nog voor ik aangereden werd door dat zilvergrijze bestelbusje. Als ik dat ooit nog tegenkome, zal ik de bestuurder nog vertellen dat hij me 65 euro gekost heeft, plus nog de te maken kosten voor de vervanging van mijn fietscomputer. Dat zal 24,95 zijn, dus totaal op 5 cent na 90 euro. Maar ik kan niet (meer) aantonen dat deze kosten door de aanrijding zijn veroorzaakt. Het zou van de welwillendheid van de man afhangen of ik er nog wat van terugkrijg. Maar eigenlijk ga ik ervan uit dat ik er zelf voor opdraai, want de kans dat ik dat busje tegenkom is al klein, laat staan dat de bestuurder nog blijk gaat geven van enige welwillendheid of schuldbesef.
 
Goed, aan het werk, maar eerst overleg van de Onafhankelijken in de OR-kamer.
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl