opdefietsnaarjewerk.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

Vrijdagmiddag belde de man van Matrabike dat mijn e-bike weer terug was van het hoofdkantoor. In eerste instantie zei ik dat ik de fiets 's avonds zou komen ophalen, maar nadat ik Jeannette had opgehaald uit het ziekenhuis gaf ik via datzelfde hoofdkantoor toch maar door dat ik dit zaterdagochtend ging doen. Want ik had al heen en weer naar het ziekenhuis gereden en ging daarna nog naar de KFC op de Leyweg om eten te halen.

Vol goede moed stapte ik met de e-bike zaterdagochtend de winkel uit, in de veronderstelling dat de e-bike het eindelijk goed zou doen. Want de controller was vervangen, zo las de man van Matrabike op de reparatiebon. Dus om rustig te beginnen zette ik de trapondersteuning op 'Medium'. Er gebeurde niets. Misschien op 'High'dan? Weer niets. Trapondersteuning uitgezet en weer aangezet. Weer van 'Low' via 'Medium' naar 'High'. Meer dan een aarzelend gebrom leverder dat niet niet op. Dus ik reed weer terug naar de winkel en kon de e-bike meteen weer inleveren. Blijkbaar dachten ze dat het vervangen van de controller voldoende was om de fiets gerepareerd te verklaren. Even testen of hij het ook daadwerkelijk deed was er niet bij. Vijf kwartier met de tram voor niets, dat was het enige wat het me heeft opgeleverd. Als tegemoetkoming wordt de e-bike nu thuis bezorgd als hij echt gerepareerd is. In de hoop dat ze hem eerst testen voor ze hem afleveren.

Dus weer lekker op de mountainbike vandaag. Het was een lekkere temperatuur en ik fietste in rustig tempo naar het werk. Het werd volgens de Moves-app een tocht in twee etappes, want ik moest toch zeker wel twee minuten wachten voor ik de Wijkerbrug over kon. Die stond omhoog toen ik de kruising met het Oosteinde naderde en begon te zakken toen ik de brug naderde. Maar eerst mocht het tegemoetkomend verkeer er overheen, en toen wij pas. Daardoor was wel mooi te zien dat de gemiddelde snelheid na de brug hoger was dan ervoor. Dat komt door de afdaling van de fietsbrug over de A4.

Voor de fietsactie heb ik nu het ronde aantal van 600 kilometer gefietst, wat me een veertiende plaats oplevert. En ik loop nog 101 kilometer voor op de streefafstand. Nog wat statistieken van de Fietsactie-app: 10069 Kcal, 114 euro en 72 kg CO2.

 

Reacties

Het voelde warmer aan dan de 15 graden die het bord van de De Hypotheker aan het eind van de Javastraat aangaf. Dus had ik bij het griekse restaurant Rhodos op de Laan van Meerdervoort al mijn spijkerjas uitgetrokken en in mijn rugzak gedaan. Dat fietste toch wat prettiger, al is een natte rug onvermijdelijk. Daarom wisselde ik van shirt, zoals gewoonlijk, en hing het natte t-shirt in mijn locker. Daar is een droogblaas of -zuiginstallatie op aangesloten, waardoor het shirt in de lunchpauze weer kurkdroog is. Prettig als ik een halve dag vrij ben en om half een naar huis wil fietsen.

Maar, de shirtwissel is alleen nodig als ik op de mountainbike ben. Met de e-bike is daar geen enkele reden voor. Het fietsen daarmee is natuurlijk wel minder goed voor mijn conditie, die door het nu alweer bijna tweëenhalve week mountainbiken merkbaar verbeterd is. Zo heeft elk nadeel zijn voordeel.

Ondanks nu alweer de tweede dag fietsen ben ik naar de zestiende plaats gezakt. Met 624 kilometer, 10613 Kcal, 119 euro en 75 kg CO2 als Fietsactie-statistieken.

 

Reacties

Het leek droog te zijn, het was wel te zien dat het had geregend en er was ook regen voorspeld voor de ochtend. Maar toen ik de tuindeur open deed en mijn hoofd naar buiten stak, bleek het te miezeren. Van binnen zie je dat niet, maar buiten voel je het wel degelijk. Dus tuindeur weer dicht, rolgordijn weer omlaag om Mark nog wat rust te gunnen. Want het is vandaag zijn eerste vrije dag na de repetitieweek, dus hij kon lekker uitslapen. En het licht van het raam in de keuken valt in zijn kamer. Vervolgens het fiets-t-shirt gewisseld voor de werk-polo en naar de auto gelopen. Toen bleek het toch behoorlijk te miezeren. De ruitenwissers deden het in de automatische stand. Dus lekker naar het werk gereden met de C5, met vochtig weer rijdt zij altijd extra lekker. Een bekend verschijnsel bij auto's.

Vreemd genoeg blijk ik toch een plaats gestegen te zijn bij de fietsactie. Of ik heb gisteren niet goed geteld of er is iets onverklaarbaars gebeurd.

 

Reacties

Want er is niet gebeld door Matrabike, dus mijn e-bike is nog in reparatie. Dat vind ik niet heel erg, want het fietst lekker op mijn mountainbike. Toen ik het Griekse restaurant Rhodos op de Laan van Meerdervoort naderde was ik even aan het twijfelen of ik de spijkerjas maar weer uit zou trekken. Maar ik fietste toch maar stug door tot ik de fietsenkelder op mijn werk in reed. De spijkerjas hing ik wel samen met mijn fiets-t-shirt in mijn locker. Voordat ik naar huis fiets zal ik deze opvouwen en samen met mijn werk-polo in de rugzak doen.

Voor de fietsactie ben ik een plaats gezakt, ondanks de toegevoegde kilometers. Op de zestiende plaats sta ik nu. Maar wel ruim boven de streefafstand.

 

Reacties

Het wordt eentonig, maar vanochtend stapte ik weer op de mountainbike. In rustig tempo reed ik naar mijn werk. Spijkerjas aan, dicht en niet uitgetrokken. Pas op het werk en weer samen met het fiets-t-shirt in de locker gehangen. De zon scheen niet, maar het was niet koud. 15 graden aan het eind van de Javastraat. En ik was vrij vroeg, want toen ik over het Jozef Israëlsplein reed sloeg de kerkklok kwart voor acht. Probleemloos ritje verder.

Gistermiddag kon de spijkerjas niet opgevouwen in de rugzak. Hij moest aan, maar wel open.

Voor de fietsactie weer een plaatsje gestegen. Op de vijftiende plaats sta ik nu, 672 kilometer gefietst inmiddels.

 

Reacties

Lekker weer op het mountainbikeje, 16 graden aan het eind van de Javastraat, en sowieso zonder jas. Enige minpuntjes was dat de Moves-app pas vanaf het verkeerslicht op het Willem Witsenplein registreerde dat ik aan het fietsen was. Waarschijnlijk komt dat omdat ik de iPhone in mijn rugzak had gedaan. Normaal zit die in mijn jas of broekzak, maar vandaag koos ik voor rugzak om zo min mogelijk last ervan te hebben. Morgen maar weer in de broekzak, want ik denk niet dat de jas dan nodig zal zijn.

Vrijdag ging ik om twee uur al naar huis. Het was lekker weer dus nam ik de verlengde Bogaard-route. Verlengd, want ik ging niet rechtsaf vóór de Bogaard, maar reed door tot het verlengde van de Loevesteinlaan. Die reed ik helemaal af tot de Driebergenstraat. Die was afgesloten, dus moest ik de Vreeswijkstraat links in tot de Leyweg. Daar reed ik tot de Escamplaan op, deze rechts in tot de Kamperfoeliestraat. Hier ook weer links in tot de Laan van Meerdervoort. Tot de Valkenboskade, daar ook weer linksaf in en vervolgens de eerste rechts. Toen was ik in mijn straat en had ik ruim 15 kilometer afgelegd. Daardoor kwam mijn dagtotaal op 27 kilometer.

Nog steeds niet gebeld door Matrabike, en dat gaat vandaag ook niet gebeuren. Want de winkel is gesloten. Misschien morgen. We zullen het wel merken.

Reacties

Volgens de temperatuurmelding was het twee graden kouder dan gisteren. Maar dan vergelijk de temperatuur die ik vanochtend op het Valkenbosplein zag met de temperatuur gisteren aan het eind van de Javastraat. In ieder geval kon ik gewoon zonder jas fietsen, dat wel. Een probleemloze rit, met een redelijke gemiddelde snelheid, in een redelijk tijd. En de hele rit geregistreerd, in tegenstelling tot gisteren.

Voor de fietsactie ben ik niet opgeschoten wat plaats op de lijst betreft. Nog steeds vijftiende, ondanks de regelmatige voortgang.

 

Reacties

Op zich vind ik het niet erg, om nu weer elke dag op de mountainbike naar mijn werk te moeten. Maar het idee dat ik eigenlijk op de e-bike had kunnen komen, stoort me toch. Inmiddels mis ik deze alweer drie weken. En het is anderhalve week nadat hij zogenaamd gerepareerd was. Het wordt misschien wel tijd om naar de zaak te gaan bellen.

Maar goed, vanochtend weer lekker op de mountainbike hierheen gekomen. Voor de fietsactie geeft het ook meer voldoening om 'echte' fietskilometers te kunnen noteren.

 

Reacties

Vanochtend was ik laat, door allerlei dingen die ik thuis moest doen na een nacht met onderbrekingen. Daarom ben ik met de C5 naar mijn werk gekomen. Jeannette moest een paar keer overgeven en voelde zich helemaal niet goed. Vanmiddag komt de huisarts en dan moeten er dingen worden afgesproken en veranderd. Jeannette wil nu al naar een hospice omdat ze ons niet tot last wil zijn. Maar wij willen haar zo lang mogelijk thuis houden. Lisa, Mark en ik. Op dit moment is mijn schoonzus bij haar, die had vrij genomen om te helpen. Lisa was naar het Verbond van Verzekeraar voor een redactietests in verband met haar sollicitatie, en Mark naar school om zijn rapport op te halen. Ik ben tot kwart voor één op mijn werk en ik hoop op tijd thuis te zijn voor de huisarts er is.

Gistermiddag heb ik naar Matrabike gemaild om naar de reparatie van mijn e-bike te vragen. Die bleek klaar te zijn, maar op vervoer naar Rijswijk te wachten. Ik wordt gebeld zodra hij daar is. Er was wel een verzoek gedaan om de e-bike bij mij thuis te bezorgen. Ik ben benieuwd of dat ook gebeurt of dat ik weer met de tram naar Rijswijk moet. Het fietsen op de mountainbike, gedurende de afgelopen drieënhalve week, is me op zich best bevallen. Maar het lijkt me ook wel fijn om niet van shirt te hoeven wisselen als ik op mijn werk kom. En voordat ik naar huis ga, natuurlijk.

Om meerdere redenen ben ik dus benieuwd wat dit weekend ons gaat brengen.

 

Reacties

Toen ik vrijdagmiddag thuis kwam was de huisarts er al. Gelukkig was er nog niets definitiefs afgesproken en kon ik nog meebeslissen over wat er gedaan zou worden. Er zou een morfinepompje worden aangesloten om de pijn beter te onderdrukken. Dat was eigenlijk het belangrijkste, de rest weet ik niet meer. Want het pompje werd inderdaad aangesloten en Jeannette kreeg een soort tasje waarin het pompje kon. Dit kon zij omhangen of neerleggen.

Het kost me moeite om de rest van de avond te beschrijven. Ik hou het maar bij waar het om gaat: Jeannette is rond half elf gestorven. In mijn armen, waarin ze probeerde rechtop te komen om lucht te krijgen. Ineens liet ze mij los om op bed te gaan zitten, dacht ik, maar ze viel door naar achteren. Het lukte met net niet helemaal om te voorkomen dat ze met haar hoofd tegen de radiator aan kwam. Maar het was niet hard. Voor ze mij losliet had ze al een paar keer gezegd dat ze dood ging, maar ik stelde haar gerust, dat gebeurde nog niet. Want ze hadden gerekend op nog een maand. Helaas bleek dat niet te kloppen, want het met moeite opgetrommelde ambulancepersoneel kwam te laat. Jeannette was al overleden.

Sinds dat moment leven wij in een vreemde toestand. Lisa, Mark en ik. We moeten door, en we gaan ook door, maar er is een leegte in ons huis. Het huis voelt niet meer veilig aan. Op de eettafel staat de foto, die morgen op de kist komt als er afscheid genomen kan worden. De kist is dicht, want zo wilde Jeannette het. De mensen zullen daardoor teleurgesteld zijn, maar het is niet anders. Voor de kist dicht gaat willen mijn dochter en mijn schoonzus nog kijken hoe ze erbij ligt. Of de kleding die we mee hebben gegeven goed is aangetrokken. En of ze de Uggs ook aan heeft, waar ze zo dol op was. Ik wil niet mee om te kijken. Ik herinner me haar liever zoals ze was toen ze nog leefde. Al was dat op het laatst niet prettig om te zien. Mijn zoon heeft nog een foto van haar gemaakt toen ze op haar plekje op de bank zat, met het morfinepompje al om. Daar hebben we genoeg aan als laatste beeld. En hoe ze erbij lag toen ze net overleden was. Dat staat ook op ons netvlies gebrand.

Donderdag is de begrafenis, om kwart over twaalf op Nieuw Eykenduynen. Misschien ben ik in staat om daar vrijdag of zaterdag een verslag van te tikken.

Reacties (1)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl