opdefietsnaarjewerk.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

Het was vanochtend weer een graadje minder op het Valkenbosplein. Zes graden slechts, en ik zat met handschoenen aan op mijn ebike. Omdat het tunneltje onder het spoor door op de Loolaan vanaf gisteren tot 6 december gesloten is, moet ik een omweg maken. Vanwege problemen met het passeren op het fietspad op de Laan van Nieuw-Oostindië,  tussen de Juliana van Stolberglaan en de Schenkkade, koos ik voor de Bezuidenhoutseweg. Dat is een lang fietspad, van de kruising Boslaan met de Laan van Nieuw-Oostindië tot de Hofzichtlaan. En ik had de wind tegen, dus toen ik rechtsaf de Hofzichtlaan op ging, was ik aardig verkleumd. Ondanks de handschoenen en de toch vrij warme leren jas die ik aan had. Hoe moet dat als het écht koud wordt?

Ik bereikte gistermiddag op de terugweg, ergens op een derde van de afstand, mijn streefafstand van 1500 kilometer. Met mijn rit van vanochtend erbij zit ik er nu 21 kilometer boven, en de maand oktober is net begonnen. De aangepaste grafiek houdt rekening met 1800 kilometer, in theorie is zelfs 200 kilometer mogelijk. Maar dan moet ik wel ongeveer 20 dagen op de fiets naar mijn werk kunnen komen. En vanaf donderdag bestaat er weer kans op regen.

Gistermiddag besloot ik ook om vanavond toch niet naar Voorst in Gelderland te rijden om naar de Solex 5000 te gaan kijken. De reden die ik daarvoor via email opgaf, was dat ik verder ga zoeken naar een S4800. Dat was ook het model waarop ik door het Brabantse land reed. Helaas zijn die niet in de buurt te koop en als ze ver weg te koop zijn, zijn ze te duur. Het bedrag dat ik voor de 5000 moest neerleggen viel mee, 250 euro. Daarvoor kan ik ook een Puch Maxi snorfiets in Rijswijk kopen. Op de foto's van Speurder.nl ziet het er goed uit. Misschien ga ik daar wel naar kijken. Ik ga zo de advertentie weer even opzoeken, die ik vanochtend in bed op mijn iPhone vond. Dat heb ik nu al gedaan, en de prijs is 275 euro. Zo ziet hij er uit:

Niet slecht, toch? Maar dat is natuurlijk wel wat anders dan een Solex. Net even een mailtje gestuurd om te vragen of ik de brommer kan komen bekijken. En het 06-nummer genoteerd. Morgen een verslag van mijn bevindingen.

 

Reacties

Vanochtend was ik toch de gêne voorbij en deed mijn gisteravond tevoorschijn gehaalde muts op voordat ik op mijn ebike stapte. De handschoenen heb ik sinds maandag al aan, maar bieden toch niet genoeg warmte. Morgen trek ik mijn andere paar handschoenen aan, dat goedkoper is, maar beter isoleert. De handschoenen die ik nu drie dagen aan had passen zo mooi bij mijn suède jas, en ook nog in dezelfde kleur. Maar ja, dan maar gewoon de blauwe skihandschoenen aan, die passen meer bij mijn Tenson-winterjas, waar het nu nog niet koud genoeg voor is. De muts is zwart, dus die past ook niet echt bij mijn bruine suède jas van het merk Mango. Dan kunnen er ook nog wel handschoenen in een andere kleur bij.

Wat een gezeur over een paar handschoenen in een stukje dat 'Muts' heet. Ik was blij dat ik die op had toen ik over dat lange stuk Bezuidenhoutseweg reed. Een koud hoofd en koude oren had ik dus niet, maar mijn handen moesten wel acclimatiseren en mijn gezicht ook. Het zal niet lang duren of ook de sjaal zal worden omgedaan, nu behelp ik mij met het hoog dichtritsen van mijn jas.

Mijn zeventiende plaats bij de fietsactie zal ook wel de plaats zijn waarop ik aan het einde ervan zal staan. 1547 kilometer heb ik daarvoor al afgelegd. Morgen wordt er aan het eind van de dag regen verwacht, met een hogere temperatuur. Die gaat vrijdag nog meer omhoog, maar dan is er naast kans op regen ook de mogelijkheid van onweer. Mogelijk morgen dus nog wel op de ebike, maar vrijdag misschien wel met de auto. Dan zal de reeks van dan 15 dagen op de fiets worden onderbroken.

 

Reacties

Gisterochtend begon het eigenlijk al, het piepende geluid bij de achteras van mijn e-bike. Maar na stevig remmen ging het weer weg, het leek erop dat de rem bleef hangen. Mogelijk door het vocht, of juist door uitdroging. Het is een soort trommelrem, maar naast remmen wordt ook de electomotor uitgeschakeld als de remhendel wordt ingedrukt. Daar begon ooit de ellende mee toen ik de e-bike net gekocht had. Ik ging terug om te vragen waarom dat draadje bij de rem los zat. Toen werd de complete fiets vervangen, in plaats van dat het draadje werd aangesloten. En van die vervangende fiets ging de electomotor kapot. Die werd vervangen en sinds die tijd reed ik probleemloos. Tot gisteren, toen ik constateerde dat ik veertien dagen achter elkaar, met alleen de weekenden ertussen, op de e-bike naar mijn werk was gekomen. Dat was blijkbaar de kritische grens. Misschien had ik tussendoor toch een dagje met de auto moeten komen, of het openbaar vervoer. Maar het is natuurlijk belachelijk!

Toen ik gistermiddag de fietsenkelder uit kwam en op de e-bike stapte, was het piepen erger geworden. En nadat ik de Oude Tolbrug over was en op de Prinses Mariannelaan in Voorburg reed, besloot ik door te fietsen naar Matrabike. In de hoop dat zij er ter plekke iets aan konden doen. Maar dat was dus niet zo, de e-bike moet weer naar het hoofdkantoor. De wagen die dat vervoert komt zaterdagmiddag pas. Dus of ik de e-bike voor half vier kan komen brengen. Na dit oponthoud fietste ik over de Generaal Spoorlaan richting huis, en het piepen en aanlopen werd erger. Het af en toe krachtig remmen verbeterde dat juist niet. Dus ben ik vanochtend op de mountainbike, mijn onvolprezen Cross Tonus II:

 

 

 

 

 

 

Reacties

Eindelijk is de reeks met dagen op de fiets onderbroken. Nou ja, eindelijk? Het is natuurlijk niet iets om naar uit te kijken, want het betekent dat het regent. Toen ik opstond en naar buiten keek was het droog, ik had het wel horen regenen, maar dat was dus opgehouden. Maar nadat ik de pui had open geschoven en me aankleedde nadat ik me gewassen had, hoorde ik de regen alweer op de tuinstoelen tikken. Het bleef regenen, dus was het duidelijk dat ik met de auto naar mijn werk moest gaan. Onderweg naar de auto had ik mijn paraplu nodig, maar toen ik in Leidschenveen uit de auto stapte, was het droog. Op weg naar mijn werk had het wel geregend.

Gistermiddag was het gelukkig ook droog, dus ik kon lekker op de mountainbike naar huis.  De man van de Puch Maxi reageerde pas op acht over tien, met de melding dat hij mijn bericht toen pas las en dat ik hem even had moeten bellen. Daar had ik juist geen zin in, en vandaag heb ik ook geen zin om te gaan kijken. Hij bekijkt het maar. Morgenmiddag moet ik mijn e-bike naar Matrabike brengen, dan ben ik al in de richting van waar hij woont. Als de tram daarbij in de buurt komt, zou ik dan kunnen gaan kijken. Zo even met de 9292OV-app kijken of dat zo is.

Vandaag is het 12 weken geleden dat Jeannette overleed. Elke dag nog vraag ik me af hoe dat toch zomaar heeft kunnen gebeuren, en dat ik me niet kan voorstellen dat het echt gebeurd is. Als ik in de auto rijd moet ik denken aan al de keren dat ik met haar naar het ziekenhuis reed en haar weer ophaalde. Er leek toen geen einde in zicht van dat soort acties, alsof we de rest van ons leven in dit schema zouden blijven. Tot het wreed verstoord werd met de mededeling dat de chemotherapie niet meer aansloeg. En nog bereidden we ons niet voor op haar naderende einde. We dachten nog tijd daarvoor te hebben. We hadden nog hoop op genezing. Niet door de medische wetenschap, maar door God. En ook twaalf weken geleden, op die vrijdagochtend, hadden we die hoop nog. 's Middags kwam de huisarts om te bespreken hoe de verdere behandeling zou worden. Daarvoor nam ik vrij. Tijdens het gesprek werd duidelijk dat we erop moesten rekenen dat Jeannette binnen een maand zou overlijden. Dat was al een klap, want we hoopten dat zij de uitreiking van Lisa's Masterbul op 4 november nog zou meemaken. En haar verjaardag op 26 augustus. Maar de klap was nog groter dat zij diezelfde avond rond half elf overleed. Ik heb het nog steeds geen plek gegeven en vraag me dagelijks af hoe ik hiermee verder moet leven. God heeft er een bedoeling mee gehad, maar ik weet nog niet wat die is. Ik hoop dat het me wel duidelijk gaat worden.

 

Reacties

Want zaterdagmiddag heb ik de E-city Newyorker weer naar Matrabike gebracht. Ik moest me nog haasten, want het moest voor half vier gebeuren. Ik was pas om vijf over twee thuis van mijn wekelijkse trainingstocht, die weer eens uit de hand gelopen was door twee keer te verdwalen. Eén keer bij de grens van Schiedam en één keer in Delft. Toen ik bij die laatste keer de weg weer had teruggevonden, liep het al tegen één uur, dus besloot ik maar te stoppen om te lunchen. Bij Snackbar Centrum-West, waar ik een overheerlijke uitsmijter ham bestelde. Flesje cola erbij en ik kon er weer tegen. Want ik moest toch nog 49 minuten fietsen, zo blijkt achteraf volgens de Moves-app. Die het gelukkig deed, want dat was in de afgelopen week weleens anders geweest. Al met al had ik er toen 48,5 kilometer op zitten. Best behoorlijk voor een trainingstochtje. Na het uitrusten, douchen en omkleden was het alweer drie uur geworden, dus ik moest meteen op de e-bike stappen. Binnen een half uur was ik bij Matra Bike en gelukkig was de vrachtwagen nog niet geweest. Via internet kan ik vanaf vandaag volgen hoe het met de reparatie staat.

Voor de fietsactie heb ik na de rit van vanochtend er 1601 kilometer op zitten. Nog steeds op de zeventiende plaats. Vanochtend toch maar wel fietsshirts aangetrokken en door werkshirts vervangen toen ik in de kelder was. De fietsshirts, plus mijn handschoenen, hangen en liggen in mijn locker te drogen.

 

Reacties

Volgens de weersvoorspellingen wordt morgen een omslagdag. Het zachte herfstweer slaat dan om naar guur herfstweer. Dat betekent dat de temperatuur omlaag gaat en dat de kans op regen groter wordt. Vanochtend was het onverwacht warm, 14 graden, dus ik reed eigenlijk voor niets met mijn handschoenen aan. Het rijdt wel lekker en ze geven een betere grip op de handvatten, dus liet ik ze aan. Maar ik ritste wel mijn jas open toen ik in de Javastraat bij de verkeerslichten stond te wachten. Redelijk bezweet kwam ik op het werk aan, waar ik gelukkig mijn natte t-shirt en sweater in mijn locker te drogen kon hangen. Ook de handschoenen gaan erbij, met de palmkanten naar boven. Aan het eind van de dag is het hele zaakje weer lekker droog.

Geen veranderingen voor mijn positie van de fietsactie, natuurlijk weer meer kilometers, maar geen stijging.

 

Reacties

Want het is helemaal niet gaan regenen. Sterker nog, inmiddels gaat de zon schijnen! Toen ik van huis vertrok was het droog en ook onderweg is het niet begonnen te regenen. Dat verwachtte ik wel, maar het is dus niet gebeurd. Dan heb je wel spijt dat je niet op de fiets bent gekomen. Het was juist ideaal fietsweer, niet te warm en niet te koud. Volgens de boordcomputer van de C5 was het 15 graden, zelfd nog een graad warmer dan gisteren. Maar ja, vanmiddag ben ik vrij om eindelijk de wastafe aan de muur te bevestigen. En, als ik daar hopelijk snel mee klaar ben, een aantal afleveringen van Breaking Bad te kijken. Gisteravond heb ik afleveringen 8 en 9 van seizoen 2 bekeken. Ik heb alle seizoenen op een usb-stick meegekregen van mijn kamer- en blokgenoot. Maar het videoformaat van de afleveringen is niet door iTunes te importeren. En dat is nodig om er via Apple TV op de televisie naar te kunnen kijken. Want om dat op mijn tot bureaustoel gebombardeerde eetstoel te bekijken op de monitor van mijn computer, dat gaat het niet worden. Elke aflevering duurt ongeveer drie kwartier, en dat is een hele zit op zo'n Ikea-stoel. Gebaseerd op het ontwerp van de Weense caféstoel, gemaakt van gerecycled plastic en twintig jaar geleden gekocht. Van de zes stoelen die we hadden hebben we er maar één over gehouden. Eén ervan heb ik zelfs in een vlaag van woede kapot geslagen op het laminaat. De dut die de stoelpoot daarbij maakte, is nog steeds te zien in mijn slaapkamer.

Dat doet me denken aan alle schade die ik tijdens de afgelopen twintig jaar heb aangericht in ons huis tijdens woede-uitbarstingen. Teveel om op te noemen. Met als laatste, meest beschamende resultaat de verzakking van het badkamervloertje. Dat gebeurde toen ik kwaad werd op Jeannette omdat ze mijn brood stond te smeren terwijl ze dat helemaal niet meer kon omdat ze teveel pijn had door die rotziekte. Ze antwoordde toen dat ze dat wel moest doen omdat ik niet eerder opstond. Daar werd ik kwaad om, wat dat wilde ik best wel. Dat was het probleem helemaal niet. Ik stampte daarbij op de grond, waardoor het badkamervloertje verzakte. Inmiddels ligt er een multiplex plaat op, die ik met hulp van mijn schoonzoon heb gelegd. Maar doordat die plaat wiebelt, en het badkamerkastje erop rust, is het kastje van de muur losgeraakt. De pluggen werden door het gewiebel dol en zo kwam het kastje los van de muur. Omdat de wastafel op het kastje rust, wiebelt die dus vrolijk mee. Vanochtend heb ik de handzeepfles maar even op het schapje onder de spiegel gezet omdat het tijdens het tanden poetsen teveel rammelde. Als het goed is komt daar vanmiddag een eind aan.

 

Reacties

Na het gekletter van vannacht, waardoor ik wakker werd, leek het me aan te raden toch weer met de auto naar mijn werk te gaan. In eerste instantie leek dit weer onterecht te zijn, want het was droog toen ik wegreed. Maar toen ik de Hubertustunnel uit reed begon het te druppelen, dat ging nog voor de Sijtwendetunnel over ik keihard regenen. Als ik op de fiets was gekomen had ik daar middenin gezeten en was ik vast niet op tijd geweest met mijn regenpak aantrekken. Intussen heeft het al een paar keer geregend, van redelijk hard tot heel hard.

Gistermiddag is het gelukt de wastafel met de speciaal daarvoor bij de Gamma gekochte bouten aan de muur te bevestigen. Natuurlijk ging dat niet zonder slag of stoot. De verwachting dat ik met een 10 mm-boortje een groot genoeg gat kon boren bleek al snel onterecht te zijn. Meteen naar de ijzerwinkel om de hoek, met de plug, en daar gevraagd naar een passende boor. Ik dacht daarbij aan 12 mm, maar de winkelbediende mat het op en ik bleek er één van 14 mm nodig te hebben. En die hadden ze niet, hij kon het wel bestellen, maar dan had ik het de volgende dag pas. Daar had ik natuurlijk niets aan, dus verwees hij me naar een collega op het Goudenregenplein. Daar ben ik al vaker heen geweest als er een artikel niet in voorraad was. Eerst overwoog ik in de auto te stappen en erheen te rijden, maar toen bedacht ik me dat ik waarschijnlijk geen goede parkeerplek meer zou hebben als ik terugkwam en hoe lastig het was om dat kleine eindje met de auto te rijden bij het Goudenregenplein een parkeerplek te krijgen. Dus stopte ik de autosleutel, waarmee ik al in mijn hand stond, weer terug in mijn jaszak en ging mijn mountainbike uit de schuur halen. Zo kwam ik toch nog aan wat fietskilometers, die deze keer wel door app werden geregistreerd en als bestemming het Indonesisch restaurant Sarinah werd gegeven. Daar reed ik inderdaad wel langs, het zag er troosteloos uit, want het is onlangs failliet gegaan. Omdat ik het ooit als bestemming heb gehad, waarschijnlijk afgelopen maart, dacht de app slim te zijn en het ook nu te kunnen kiezen. Maar ik moest er tegenover zijn, bij Roos IJzerhandel, die ik nu dus ook als mogelijke bestemming op het Goudenregenplein heb staan. Om een lang verhaal niet nog langer te maken: daar hadden ze een 14 mm-boortje en het kostte 11,19 euro. Daarmee boorde ik twee mooie gaten, waarin de pluggen voor de wastafelschroeven precies pasten. Na nog wat gehannes met de pootjes van het badkamerkastje kon ik de wastafel daarmee eindelijk aan de muur bevestigen. Geen gewiebel meer en de multiplex-plaat kon helemaal doorgeschoven worden tot tegen de muur. 's Avonds bleek alleen de afvoer nog te lekken, maar na het goed aandraaien van de bevestiging was dat ook weer verholpen.

Daarna had ik nog tijd om aflevering 10 van het tweede seizoen van Breaking Bad te kijken, via Apple TV vanaf iTunes op mijn computer. Intussen werden de afleveringen van het derde seizoen geconverteerd, dat moest ik stopzetten toen ik ging slapen. Vanochtend heb ik het converteren voor de resterende afleveringen opgestart, dus als ik thuiskom heb ik het derde seizon klaar staan. Eerst moet ik nog de laatste drie afleveringen van het tweede seizoen bekijken. In totaal staan er vanavond dus zestien afleveringen klaar, plus nog het vijfde seizoen, dat als enige niet geconverteerd hoefde te worden. Dus ik hoef alleen nog het vierde seizoen te converteren. En zaterdagnacht geen afleveringen op te nemen. Ik kan kijken wanneer ik wil, en eventueel ook op de iPad. Omdat er meestal niets op televisie is, kan ik voorlopig vooruit. Anders is er altijd nog Netflix, waarop eergisteren één van de gemiste afleveringen van Terra Nova bekeek. Er staan daar ook series die ik helemaal nog niet gezien heb, zoals Lost en Prison Break. Nee, wat beeldvermaak betreft hoef ik me voorlopig geen zorgen te maken.

 

Reacties

Als ik vanochtend mijn dochter niet naar de huisarts had moeten brengen, was ik waarschijnlijk wel op de fiets naar het werk gekomen. Want het was droog en het begon pas te regenen toen ik zonet bijna bij het werk was. Toen ik uit de auto stapte regende het net niet hard genoeg om de paraplu te pakken. Nu wel, dus het is sowieso niet ten onrechte dat ik met de auto ben. Of ik de hele dag blijf werken, weet ik niet. Wat weer betreft hoef ik geen vrij te nemen, tenzij om het derde seizoen van Breaking Bad via Apple TV te kijken. Want ik heb de dertien afleveringen daarvan in de bibliotheek van iTunes klaar staan. Gisteravond lukte het niet om de laatste twee afleveringen van seizoen 2 via Apple TV op mijn televisie te bekijken, het bleef steeds hangen. Uiteindelijk besloot ik te proberen of het wel via mijn iPad kon, en vreemd genoeg ging dat vlekkeloos. De laatste aflevering keek ik in bed, met de earpods in. Vanochtend probeerde ik nog een keer of het wel op de televisie lukte, en net zo vreemd genoeg lukte het toen wel. Misschien komt dat ook doordat ik iTunes upgrade. Hoe dan ook kan ik vanmiddag naar huis gaan en beginnen met kijken. Wijntje erbij, stukje brie, dat ik nog wel moet kopen, en genieten maar.

 

 

Reacties

Na uitvoerige bestudering van de verwachtingen van Buienradar, waagde ik me toch op de mountainbike vanochtend. Helemaal droog hield ik het niet, ergens voor of na het overschrijden van de gemeentegrens met Voorburg begon het te miezeren. Niet hard genoeg voor het regenpak, dus fietste ik lekker door. Dat geeft toch wel het prettigste gevoel, om écht te fietsen en niet met trapondersteuning. Zo rouwig ben ik er dus niet om dat de e-bike al meer dan een week voor de zoveelste keer in reparatie is. Straks weer even naar de status daarvan kijken op de site van Matrabike.

Vrijdagmiddag was ik dus toch vrij en heb naar drie afleveringen van het derde seizoen van Breaking Bad gekeken onder het genot van 'Les Ormes de Cambras', een Merlot die we in 2010 tijdens een vakantie in Bretagne ontdekten, en een stuk brie. Of het door de wijn kwam of gewoon door mijn enthousiasme voor deze Emmy's-winnende televisieserie, maar ik bestelde op een gegeven moment een hooded sweatervest met achterop Los Pollos Hermanos. Dit is de fictieve keten van kiprestaurants die voor de distributie van de blauwe crystal meth zorgt, waar het in deze serie om draait. Dit ook in de wetenschap dat ik de Family Fun Bucket van Kentucky Fried Chicken zou gaan halen. Volgens de bevestigingsmail, die ik niet meer terug kan vinden, is de verwachte bezorgdatum 17 oktober. Dat is aanstaande donderdag.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Meer dan drie afleveringen lukte dus niet, met nog een vierde 's avonds in bed op de iPad. Zaterdagochtend keek ik aflevering vijf, en daarna ging ik fietsen. Via Monster, Naaldwijk en Poeldijk weer terug naar huis, een rit van totaal 27,3 kilometer, in 1 uur en 36 minuten, wat een gemiddelde snelheid van 17 kilometer per uur opleverde. Daarna douchen en boodschappen doen, naar Comedy Central kijken, waar het Anger Managemen Weekend was, en 's avonds Rizzoli & Isles gevolgd door de The Good Wife. Pas zondagochtend begon ik aan aflevering zes, en ik eindigde 's avonds in bed met aflevering elf. Dat betekent dus dat het me op zondag gelukt is om zes afleveringen te kijken. Een ware marathon. Ik heb nog twee afleveringen van seizoen dertien op mijn iPad staan, die ik nog vanavond probeer te bekijken. Ik start het converteren van seizoen vier zodra ik thuis ben. Vast een voorraadje aanmaken voor de rest van de week.

Door de dagen waarop ik met de auto kwam ben ik weer een aantal plekken gezakt op de ranglijst. Ik sta nu op de twintigste plaats.

 

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl