opdefietsnaarjewerk.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

Gisteren was ik ook met de auto naar mijn werk, maar dan rechtstreeks van Harlingen af. Want zondagmorgen heb ik de terugreis gewijzigd van de snelboot om 16.15 uur naar de snelboot maandagochten om 09.45 uur. Dit vanwege de zuidwesterstorm die zondagavond over het noorden van Nederland raasde. Daarom bleef ik nog een extra nacht in het Landal-appartement slapen. Natuurlijk vond ik dat helemaal niet erg, maar het kostte me wel een halve dag compensatieverlof. En dat was net mijn laatste halve dag daarvan. Nu heb ik alleen nog 6 uur regulier verlof. Daarom heb ik aan de administratie gevraagd of ik al uren van volgend jaar kan opnemen. Vorig jaar kon dat door een negatief saldo te creëren, maar dat kan dit jaar niet meer. Het was altijd een soort recht dat je al dagen van het volgende jaar kon opnemen. Ik begon dan ook elk jaar met een negatief saldo, maar ik denk dat het systeem er geen limiet op kon zetten en dat het daarom maar helemaal geblokkeerd is. Het lijkt me niet terecht dat daardoor een verworven recht komt te vervallen. Maar de medewerkster ondersteuning gaat het navragen en komt er nog op terug.

Vandaag ben ik weer met de auto, en dat is misschien niet terecht. Want tot nu toe is de regen niet doorgebroken. Toen ik bezig was een nieuwe tiewrap aan het kratje voorop mijn fiets te bevestigen begon het te druppelen. Maar dat hield weer op terwijl ik al in de auto zat en naar de Segbroeklaan reed. Toen was het niet handig meer om terug te rijden en alsnog de fiets te pakken. Nu kan ik alleen maar hopen dat het vanmiddag regent. Niet leuk voor degenen die wel op de fiets zijn, natuurlijk.

 

Reacties

Ondanks de motregen die ik voelde toen ik mijn regenpak uit de achterbak van de auto ging halen, ben ik toch op de fiets naar mijn werk gekomen. Voor het eerst moest ik de lampjes aandoen, want het was gewoon nog donker toen ik om 08.04 uur van huis ging. Ik fietste rustig, waardoor ik er 49 minuten over deed. Maar de afgelegde afstand was volgens de Moves-app 14,3 kilomter, waardoor mijn gemiddelde snelheid toch nog op 16,5 kilometer per uur kwam.

Omdat ik niet te laat op mijn werk wilde komen heb ik het schrijven in mijn Moleskine-schrift overgeslagen. Ook gisteravond kwam ik er niet aan toe om verder te gaan waar ik 's ochtends was gebleven. Want mijn vader belde dat zijn televisie het niet deed, hij had daarover ook al contact gehad met Ziggo en die hadden hem van de wal in de sloot geholpen. Eerst probeerde ik telefonisch instructies te geven, maar toen dat niet tot het gewenste resultaat leidde besloot ik er maar even heen te gaan. Het was handiger geweest als hij mij voor half zes op mijn werk had gebeld, dan had ik er meteen langs kunnen gaan. Nu moest ik de weg weer bijna helemaal terug afleggen. Toen mijn vader de deur open deed meldde hij meteen al dat hij ineens toch beeld had. Mijn telefonische instructies leidden bij een nieuwe poging toch tot resultaat. Ik controleerde nog wel even of alles weer goed aangesloten was, want de Ziggo-helpdesk had hem alles laten ontkoppelen en weer koppelen. Maar dat was allemaal in orde. Het probleem was waarschijnlijk geweest dat de televisie op de verkeerde bron was afgesteld geweest. Want het wijzigen daarvan zorgde weer voor beeld. Hoe dat van bron was veranderd, zal een raadsel blijven.

Omdat ik er toch was ging ik maar meteen een ander probleem oplossen, namelijk het weer werkend krijgen van de dvd-speler/video-recorder die we hem jaren geleden hebben gegeven en die het al bijna net zoveel jaren niet deed. De oplossing van dat probleem bleek het wisselen van scart-kabel te zijn, want de scart-kabel waarmee het apparaat aangesloten zat leverde alleen geluid op. Meteen de tijd ingesteld, die er al die tijd niet op had gestaan, en ook de video-recorder getest. Toen alles bleek te werken ging ik weer naar huis en had na thuiskomst niet meer de puf om het Moleskine-schrift en mijn Parker vulpen te pakken. Vanavond na de bidstond maar weer een nieuwe poging wagen.

 

Reacties

Weer was het droog, dus lekker op de fiets naar het werk. Helaas toch een paar keer boos moeten worden, eerst op een oude man die zonder te kijken met de fiets aan de hand het fietspad overstak. Vervolgens weer een oude man die met de auto het fietspad overstak zonder te kijken, terwijl ik natuurlijk voorrang had. Dat was bij de oprit van het Diaconessenhuis in Voorburg. Tussendoor nog een automobilist van onbepaald geslacht die de autodeur al een beetje open deed toen ik langs reed. Kortom, het was geen geheel ontspannen rit.

En ook vanochtend kwam ik er niet toe om in mijn Moleskine-schrift te schrijven, nadat ik er gisteravond ook niet aan toe gekomen was. Eigenlijk was er wel de gelegenheid voor, maar ik ben het gewoon vergeten. Dus hopelijk vanavond een inhaalslag, maar eerst is er weer een overleg van Vereniging Vroom over de vaststellingsovereenkomst met The Young Properties. Die lees ik net pas goed en zag dat de status die van een overeenkomst in de zin van artikel 900 van boek 7 van het Burgerlijk Wetboek is. Aangezien ik niet weet wat daarin staat heb ik net mijn zoon ge-appt of hij dat voor mij kan opzoeken. Hij is namelijk eerstejaars HBO Rechten aan de Hogeschool Leiden. Momenteel heeft hij werkcollege, dus ik zal even op mijn antwoord moeten wachten. Voor de eventuele communicatie naar de pers, als daar na het naleven van de voorwaarden van de vaststellingsovereenkomst nog behoefte aan is, kan ik de hulp van mijn dochter inroepen. Zij heeft haar Master Communicatiestudies en is werkzaam als redacteur bij het Verbond van Verzekeraars. Wel handig, zulke kinderen. Zelf ben ik ooit begonnen met rechten aan de Universiteit Leiden en ben daar om achteraf onduidelijke redenen na een maad of acht mee gestopt. Dus enige juridische kennis heb ik wel, al is het meeste diep weggezakt.

 

Reacties

Het nadeel van een laptop is dat je soms ineens een toets aanraakt waardoor je het artikel dat je aan het intikken was ineens kwijt bent. Dus nogmaals meld ik dat ik vandaag thuiswerk, en dat ik dat gisteravond op de fiets naar huis bedacht. Want mijn kamergenoten op het werk zijn er vandaag ook niet. Twee vanwege verlof en één ook vanwege thuis werken. Dus zit ik lekker ontspannen voor mijn laptop, trainingsbroek aan, t-shirt en vest. Het eerste kerstliedje was net alweer op Sky Radio, terwijl we vanavond Sinterklaas vieren. Ik zou sowieso wel een cadeautje kopen en een gedicht maken, maar we zouden eigenlijk niet aan cadeautjes doen, alleen gaan kaasfonduen en Chocomel drinken met gevulde speculaas erbij. Maar mijn zoon meldde gisteravond ineens dat hij ervoor gespaard had en het dus ook wilde uitgeven eraan. Dus moet ik in mijn lunchpauze toch wat meer kopen dan alleen een iTunes-card per persoon. De gedichten was ik van plan te gaan printen op mijn werk, maar omdat ik nu thuis werk en de inkt van onze printer op is, zal ik ze met hand moeten schrijven.

Vandaag heb ik nog niet in mijn Moleskine-schrift geschreven, maar ik hoop dat wel te gaan doen. De gedichten zal ik met mijn Parker I.M. Black GT-vulpen schrijven, op printerpapier. Eerst maar even werken, vanmiddag dichten en schrijven.

 

Reacties

Vol goede moed stapte ik vanochtend de voordeur uit om naar mijn fiets te lopen, maar ik keerde vrijwel meteen op mijn schreden terug. Het regende, zoals ook door Nicolien van RTL Weer was verteld. Maar ik was eigenwijs, want toen ik de vuilniszak naar de ondergrondse rest afval container (ORAC) bracht was het droog. Tijdens mijn ontbijt was het blijkbaar gaan regenen. Jammer, want ik had best zin in een ritje op de fiets. Misschien morgen beter.

Zaterdagochtend lukte het wel om op de racefiets een rondje 's-Gravenzande te rijden. Heen over het duinfietspad, terug over het fietspad langs de weg. Al met al een kilometer of 18, waar ik net iets meer dan een uur over deed. Omdat ik op de heenweg wind tegen had was mijn gemiddelde snelheid niet zo hoog. Het was een lekker tochtje, en ik ben nog steeds blij dat ik besloot die racefiets aan te schaffen. Ook in de herfst en de winter is het heel goed te doen.

 

Reacties

Het volgnummer van 'Fiets' is misleidend, je moet er voor een juist beeld de eindstand van 'Fietsactie' bij optellen. Stom genoeg weet ik die niet uit mijn hoofd, dus daar moet ik na het intikken van dit artikel naar gaan zoeken. Hoe dan ook ben ik vandaag eindelijk weer op de fiets naar mijn werk gekomen. Ik fietste rustig, en over een iets langere route. De afgelegde afstand was 13,5 kilometer en de gemiddelde snelheid 15,8 kilometer per uur. Dat leverde een reistijd van 51 minuten op. Om 09.19 uur reed ik pas de fietsenkelder in, daardoor kan ik pas om 17.49 uur naar huis. En dat op een dag waarop al mijn kamergenoten afwezig zijn. Ik overwoog wel om ook weer thuis te gaan werken, maar mijn zoon Mark is vandaag ook thuis en hij wilde rustig kunnen leren. Volgende week heeft hij zijn volgende hertentamen, nadat hij gisteren op zijn verjaardag het hertentamen Staatsrecht had.

Hij was bijna de hele dag alleen, op zijn verjaardag, op de tijd waarin hij reisde naar Leiden, tentamen deed, en weer terugreisde na. Pas 's avonds gingen we met z'n vieren uit eten bij Eten & Zo in Zoetermeer. Dat waren mijn dochter, mijn schoonzus, mijn zoon en ik. Ik had om 19.00 uur een tafel gereserveerd, maar toen we ons om half zeven meldden konden we toch ook meteen doorlopen. Na eerst vooraf betaald te hebben, natuurlijk. Vorig jaar aten we bij Vandaag in Amsterdam om mijn zoon's verjaardag, en daar hanteerden ze het principe dat de jarige gratis at. Niet bij de chinezen in Zoetermeer, hij kreeg wel voor het eerst muntjes voor sterke drank, waarvoor hij zich nog wel moest legitimeren. Maar de enige die één van haar alcoholmuntjes gebruikte was mijn dochter. Een glas witte wijn nam zij. Zelf hield ik het bij cola en sinaasappelsap, want op maandagavond had ik dus die drie flesjes Tarwebok gedronken, met nog dat champagneglas met Chardonnay om middernacht er achteraan. Dat leidde tot een kater gisterochtend, die pas in de loop van de middag wegtrok. Dat wilde ik niet nog een dag hebben. Dus vandaag zit ik een stuk frisser en fruitiger aan mijn bureau.

 

Reacties

Het gaat deze week net niet lukken om de 50 te halen, want morgen zal ik met de auto naar mijn werk moeten komen. Vóór 16.30 uur moet ik nog wat ophalen bij een verhuurbedrijf. En dat moet met de auto. Inmiddels heb ik de eindstand van Fietsactie opgezocht, en die was 77. Dus het is vandaag de 126e keer dit jaar dat ik op de fiets naar het werk ben gekomen. De huidige stand van Auto is 68, dus de verhouding is 65 : 35, ofwel 13 : 7. Ruwweg betekent dit dat ik per vier weken gemiddeld 13 keer op de fiets naar het werk ben gekomen. Of dat een gunstig beeld is, daar moet ik nog over nadenken. Toch bijna twee keer zo vaak op de fiets als met de auto. Dat lijkt me best goed.

Vanochtend dus weer op de fiets, Voor een deel de oude route, maar vanaf de Juliana van Stolberglaan anders. Via de Laan van Nieuw-Oostindië en Laan van Nieuw-Oosteinde (hoe verzinnen ze het?) langs de Zwartelaan in Voorburg, over de Parkweg. Daarbij passeer ik de deur waar ik gedurende vier jaar elke dag met de fiets uit kwam om naar school te fietsen. Die deur geeft toegang tot een soort poortje en als je daar doorheen bent kom je in een gangetje achter de achtertuinen van de huizen aan de Zwartelaan. De eerste tuin daarvan was die van mijn ouderlijk huis. Goed, genoeg herinneringen, weer verder tot de Franse Kerkstraat, deze door tot het einde en linksaf de Herenstraat in. Daarna rechtsaf door de Kerkstraat en tenslotte de Westvlietweg oversteken en over het fietspad langs de A12, dat op een gegeven moment Nieuweveensepad heet, tot de Wittebrug-garage. Daar linksaf de helling af en via de Laan van Leidschenveen naar mijn werk. Een route van ongeveer 14 kilometer, waar ik iets meer dan 50 minuten over doe. Terug nam ik gisteren dezelfde weg in omgekeerde richting, en daar deed ik dankzij de tegenwind bijna een uur over.

 

Reacties

Zoals vrijdag al gezegd, geen volgnummer 50 nog voor Fiets, want vanochtend moest ik de gehuurde stoelen terugbrengen naar het verhuurbedrijf. Morgen vrijwel zeker ook geen Fiets, want 's middags is er de Winterbijeenkomst van de sector waar ik werk. Daarvoor moeten we met eigen of openbaar vervoer naar Leiden, en dan is de fiets niet echt handig. Het is wel te doen, 's ochtends op de fiets, met openbaar vervoer naar Leiden, met openbaar vervoer terug naar mijn werk of mijn huis en dan de fiets in de kelder laten staan. Ik laat het aan de waan van de dag over voor welk vervoermiddel ik morgenochtend kies.

Dan nog even mijn filmbezoek van gisteren, want toen de surpriseparty van mijn zoon plaatsvond was ik natuurlijk niet welkom in mijn eigen huis. Dus net als bij het verjaardagsfeest van mijn dochter ging ik naar twee films, met tussendoor een pauze om te eten. Ik was voor de eerste film bijna te laat, want mijn dochter en haar vriend waren het door zijn moeder gemaakte eten gaan halen en zaten vast in het verkeer. Daardoor was ik nog thuis toen de eerste gasten arriveerden en kon pas rond 16.00 uur weg terwijl de film om 16.15 uur begon. Mijn aanvankelijke plan om gratis te parkeren op de boulevard liet ik daarom maar varen en parkeerde in de parkeergarage tegen over de bioscoop. Nadat ik eerst het verkeerde kaartje had gescand en laten afscheuren, kon ik toch uiteindelijk met het goede kaartje de zaal in gaan. Waar het op dat moment donker was, dus moest ik met de zaklamp van mijn iPhone checken of ik op de goede stoel ging zitten. Dat was gelukkig zo en het feit dat het donker was betekende nog niet dat de film ook al begonnen was. Het ging om 'Bridge Of Spies' dat zich aan het begin van de jaren zestig afspeelt en gebaseerd is op waargebeurde feiten. Te beginnen met de gevangenname van een Russische spion in de Verenigde Staten, gevolgd door het neerhalen van een spionagevliegtuig van de Verenigde Staten door de Russen en het gevangennemen van de piloot daarvan die zich met een parachute had kunnen redden. Tijdens de onderhandelingen over een ruil van deze twee gevangenen vond er nog een gevangenname aan de Russische kant plaats, door een niet als zodanig door de Verenigde Staten erkende staat: de Democratische Duitse Republiek, oftewel de DDR. De onderhandelingen werden gevoerd door de advocaat die de Russische spion bijstond tijdens het proces wegens spionage. Hiervoor moet hij naar Berlijn, rond de tijd dat daar de muur werd gebouwd. Tijdens de bouw van de muur werd nog een Amerikaan gevangen genomen, een student. Het gaat te ver om dit helemaal in detail te vertellen, dus ik laat het erbij dat het die advocaat uiteindelijk lukt om zowel de gevangen genomen piloot als de student te laten ruilen tegen de spion. Ik vond het een erg goede film en het voegde nog wat toe aan mijn eigen ervaringen in Berlijn toen ik daar begin 1979 op  werkweek was met de middelbare school. En het zou wat toevoegen aan de ervaringen die mijn zoon had toen hij daar twee jaar geleden ook op werkweek was met de middelbare school, en die van mijn dochter die daar met twee vriendinnen was als stedentrip. Een aanrader, dus. Geregisseerd door Steven Spielberg, dat zegt eigenlijk al genoeg.

In het uur dat tussen beide films zat ging ik bij de Burger King eten en door de Palace Promenade en over de boulevard wandelen. Herinneringen aan de keren dat ik daar met Jeannette heb gelopen gierden natuurlijk naar boven, en behoorlijk weemoedig ging ik een half uur voor het begin van de film alvast in de hal van de bioscoop zitten. Want het was best koud, dat wandelen. De volgende film ging ook over een spion, maar was totaal niet te vergelijken met de vorige film. Dat was Spectre, de meest recente James Bond-film. Ook goed, maar enigzins een afknapper na 'Bridge Of Spies'.

 

Reacties

De waan van de dag was dus dat ik weer met de auto naar het werk gekomen ben. Ik zag het toch niet zitten om op de fiets naar mijn werk te gaan en eventueel vanvond terug te gaan om mijn fiets op te halen of hem vannacht te laten staan. In beide gevallen moet ik met het openbaar vervoer naar mijn werk komen. Plus sowieso met het openbaar vervoer naar de Ton Menken IJshal gaan. Dan liever alles met de auto. Het enige nadeel is dat ik dan niet te veel alcoholische dranken kan drinken. Het beste is om helemaal geen alcohol te drinken. Of ik dat ga doen, weet ik nog niet. Het vooruitzicht van de volgende dag er last van te hebben remt mij de laatste tijd af om alcohol tot mij te nemen. Het zorgt elke keer weer voor een verstoring in mijn functioneren, waar ik eigenlijk niet op zit te wachten. Het plezier van het moment weegt niet op tegen de nadelige gevolgen. Dus eigenlijk heb ik hiermee mijn beslissing al genomen: geen alcohol voor mij vandaag.

Morgen wordt een dag vol regen, dus ook dan zal de auto mijn vervoermiddel worden. Donderdag belooft een droge dag te worden, dus waarschijnlijk kom ik dan wel op de fiets naar mijn werk.

 

Reacties

Vanochtend regende het, dus was er weer reden om met de auto naar het werk te gaan. Het was geen verrassing, ik had het al ruim van tevoren aangekondigd gezien. Dus ging er gisteravond al ook al van uit dat ik de auto zou nemen. Daarom parkeerde ik haar in de winkelstraat bij mij om de hoek, in de wetenschap dat ik daar voor 09.00 uur zou vertrekken. Dat was om 08.21 uur, om precies te zijn. De ruitenwissers hebben alleen in de tunnels stil gestaan, voor de rest waren ze automatisch actief.

Gistermiddag hadden we een geslaagde middag in de Schaatshal Leiden. Na eerst de liefhebbers gelegenheid te hebben gegeven een aantal rondjes te schaatsen, begonnen we met de ijsspelen. Die varieerde van op eens stoel met een dienblad met ballen over het ijs geduwd worden en de ballen in een emmer deponeren, tot met een soort rollator een rondje over het ijs te glij-steppen. We werden hiertoe in vijf team van 10 en één van 9 verdeeld en kregen als teamaanduiding gekleurde mutsen met het bedrijfslogo en twee sneeuwvlokken erop. Die mochten we houden en ik zat zelf in het paarse team, dat laatste werd. Het winnende team mocht een fles champagne-achtige drank verdelen.

Na het borrelen na afloop ging het team waar ik werk uit eten in restaurant Holle Bolle Gijs in Leiden. Dat was ook een geslaagd samenzijn, waarbij ook nog voormalige teamleden aanschoven. Mijn auto liet ik bij de schaatshal staan en ik bleek de enige te zijn die dat deed. De rest was of met het openbaar vervoer of de fiets, of parkeerden de auto in de buurt van het restaurant. Op de terugweg liep ik tot het Centraal Station mee met een groep collega's en liep het laatste stuk in mijn eentje. Rond half elf was ik thuis.

Vandaag zou Jeannette 56 zijn geworden en wordt mijn schoonzoon 26. Opnieuw een dag met gemengde gevoelens.

 

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl