opdefietsnaarjewerk.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

Gisteren was ik op de fiets naar mijn werk, maar ik ging meteen door naar de zaal waarin ik cursus had. Ik heb niet eens ingelogd, want na de cursus ging ik meteen naar huis. Het was voor de fietsactie ook niet meer nodig om in te loggen, want de laatste 13 kilometer heb ik via de app toegevoegd. Mijn eindstand werd daarmee 2067 kilometer, wat helaas niet genoeg was om op de tiende plaats te eindigen. Dat was vrijdag nog wel het geval, maar degene die op 10 eindigde had blijkbaar nog wat kilometers te registreren, want zijn eindstand is 2109 kilometer. 42 kilometer meer dan ik. Dus zo te zien was de elfde plek voor mij, want ik zag niemand die tussen ons in terecht kwam. Maar dat kan nog komen, tot 7 november kunnen de mensen nog hun kilometers registreren. Dus daarna moet ik gaan kijken of ik inderdaad plek 11 mag claimen.

Vanochtend vertrok ik wat laat van huis omdat ik toch nog de pomp van de goudvissen heb vervangen, zo kon ik de oude pomp in de vuilniszak doen die ik naar de ORAC (Ondergrondse Rest Afval Container) bracht. Gistermiddag reed ik via de Regentesselaan naar huis, om te kijken of de aquariumwinkel, waar wij ook de vissen gekocht hebben, open was. De dierenwinkel bij mijn werk en ook die in de winkelstraat bij mijn huis in de buurt zijn op maandag gesloten, maar de aquariumwinkel was dus inderdaad open. Ik legde mijn problemen uit, de filterpomp die niet goed meer werkt en de luchtpomp die teveel herrie maakt, en ik kreeg een andere filterpomp aangeboden en er bleek een demper voor de luchtpomp te zijn. Beiden schafte ik aan, en de demper nam ik 's avonds in gebruik. Ondanks het dempende schuimrubber omhulsel maakte de luchtpomp toch nog zoveel geluid dat ik deze voor de nacht uitschakelde. Gedurende de nacht was dus alleen de niet meer zo goed functionerende filterpomp actief, die ook minimaal voor zuurstoftoevoer zorgde. Maar niet genoeg voor mijn inmiddels behoorlijk uit de kluiten gewassen goudvissen, want vanochtend trof ik ze toch weer aan het wateroppervlak naar lucht happend aan. Dus dan ook maar de nieuwe filterpomp in gebruik genomen, die via een opzetstuk voor extra watercirculatie zorgt. Daarbij wordt ook het zuurstofgehalte op peil gehouden, is de bedoeling. Hopelijk genoeg voor de nacht, als de luchtpomp wordt uitgeschakeld. Want die zette ik toch ook weer aan toen ik het licht in het aquarium aan deed. Morgenochtend kijken waar ik de vissen aantref, onderin of bovenaan bij de wateroppervlak. En in de pauze naar de dierenwinkel in het winkelcentrum om iets te zoeken wat op de bodem blijft liggen, waar het slangetje van de luchtpomp op kan worden aangesloten. Want wat er nu aan het uiteinde van de slang zit is daarvoor te licht, waardoor het door het slangetje naar het wateroppervlak wordt getrokken.

 

Reacties

Vandaag ben ik met de auto, want ik heb een ingepakt boek bij me om vanmiddag aan mijn vader te geven. Hij wordt vandaag 85 jaar, een mooie leeftijd. Ook al vanwege het feit dat ik even bij hem langs ga ben ik met de auto, dat is toch handiger. Ook al om vanochtend niet te laat op mijn werk te zijn. Nu kan ik met een uurtje compensatieverlof toe om nog voor vijf uur bij hem langs te gaan, want dan vertrekt hij richting het restaurant waar hij met zijn broer en zussen zijn verjaardag gaat vieren. Slechts één broer, want de andere kan om gezondheidsredenen niet komen. Maar wel drie zussen, dus ze zijn met z'n vijven. Wij gaan vrijdag met zeven naar hetzelfde restaurant. Een Indonesisch restaurant van een oud-collega op het Noordeinde in Den Haag.

Toch nog even naar de fietsactie, want het registreren van kilometers kan nog tot aanstaande zondag. Inmiddels heeft dat ervoor gezorgd dat ik toch weer een plek gezakt ben. Net als vorig jaar sta ik op de twaalfde plaats, vooralsnog. Het enige wat het een beetje compenseert is dat de nummer 10 van gisteren nu ook een plek is gezakt...

 

 

Reacties

Als ik nu naar buiten kijk besef ik dat ik op tijd binnen was. Dat is ook al ruim een half uur geleden, toen het nog droog was. Nu regent het, en ik hoop dat het tegen half zes weer droog is. En hoop ik dat dit om half één droog is, want dan kan ik toch wandelen. De hele dag binnen geeft me nooit zo'n goed gevoel, dan stap ik meestal met een katergevoel aan het eind van de werkdag naar buiten. Het was een probleemloos, lekker ritje naar het werk, op één incident na bij een zijstraat van de Goeverneurlaan. Toen moest ik toch luid bellend mijn ongenoegen kenbaar maken over het feit dat een auto net voor mij langs nog even door moest rijden terwijl ik voorrang had. Daar bleef het gelukkig bij, want daar kan ik soms me nog lang erna boos over maken.

Vandaag niet meer gekeken of er iets veranderd is in de top 10 van de fietsactie. Ik sta er niet in, dus eigenlijk interesseert het me voor de rest niet. Het is wel jammer dat er nu geen plek meer is om mijn kilometers bij te houden. Maar eigenlijk is dat niet nodig, gewoon het volgnummer van deze artikeltjes nemen en vermenigvuldigen met 26. Dan krijg je de buiten de fietsactie afgelegde fietskilometers. Op dit moment is dat dus 1066 kilometer.

Zonet toch even naar de stand van de fietsactie gekeken, en ik ben weer een plek gezakt. Naar de dertiende plaats, want er zijn nog steeds mensen die hun kilometers registreren. Ik sta tussen een stel ine, één ervan is een teamgenote en de ander haar vriend. De man met de PAS-dag, waarvan ik steeds niet of niet genoeg gebruik van kon maken. Hij staat nu twaalfde, en zijn vriendin, mijn teamgenote, veertiende.

 

 

Reacties

Het was weer eens zo'n ochtend van twijfel, het regende namelijk niet op het moment waarop ik van huis vertrok. Voor mijn keuze van vervoermiddel ga ik altijd af op de weersvoorspelling van RTL Weer. Dat voorspelde regen in de loop van de dag. Gisteren had ik het al bekeken op Buienradar, dat overgenomen is door RTL, en daar waren voor vanmiddag ook buien voorspeld. Ook rond het tijdstip waarop ik in Leidschenhage naar BCC ga met mijn zus en zwager. Dat is drie uur, maar ik heb net ge-appt of ze daar ook eerder kunnen zijn, want ik kan alleen hele uren verlof nemen. Als ik twee uur neem, kan ik pas om 10 over drie van mijn werk weg, en als ik drie uur neem al om tien over twee. Dus ik ben wat later of veel te vroeg in Leidschenhage. De televisie die wij op het oog hebben om te kopen voor mijn vader, is natuurlijk een moderne LED-televisie, als vervanging van de beeldbuistelevisie die hij tien jaar geleden kreeg. Dat was al een ander model dan de oude beeldbuistelevisie die hij toen had, maar met enig beleid konden er toch nog enkele objecten op gezet worden. Zoals een klokje en fotolijstjes, die natuurlijk op een LED-televisie niet meer gezet kunnen worden. Ik hoop dat het ergens anders plaatsen van deze zaken geen al te grote problemen gaat opleveren. Het lijkt mij wel opwegen tegen het betere beeld dat hij ervoor krijgt.

Inmiddels reactie terugge-appt gekregen en ik heb afgesproken rond half drie voor het Mercure Hotel te wachten, dat bij Leidschendhage staat. We lopen dan samen naar de BCC. Dat is ook leuker. Vervolgens gaan wij de televisie bij mijn vader afleveren en installeren. Waarbij ik het vermoeden heb dat we een hdmi-kabel nodig zullen hebben, terwijl ik niet weet of zijn digitale ontvanger wel een hdmi-aansluiting heeft. Via internet is daar niet goed achter te komen omdat ik niet precies weet welk model digitale ontvanger mijn vader heeft. Er zijn modellen met hdmi-aansluiting, maar in ieder geval met scart-aansluiting. Dus het is zaak ernaar te kijken of de aan te schaffen LED-televisie een dergelijke aansluiting ook heeft. Mocht er toch ook een hdmi-aansluiting in de ontvanger zitten, dan kan ik altijd nog een hdmi-kabel kopen en het beeld toch weer iets beter krijgen. Maar zelfs via scart moet het een duidelijke verbetering geven ten opzichte van de tien jaar oude beeldbuistelevisie.

Dan heb ik weer even naar de statistieken van de fietsactie gekeken en ik heb gezien dat er weer een verandering in de top 10 is geweest. Hoewel de registratie pas morgen sluit, heb ik alvast een aanvulling gemaakt zodat ik nu een top 20 heb. Daarbinnen neem ik een veertiende plaats in, gelukkig ben ik van de dertiende plaats af. Maandag nog een keer kijken of er geen laatste wijzigingen hebben plaatsgevonden, en dan mijn top 20 naar de coördinator van de fietsactie mailen. Misschien vindt hij het leuk om deze aan de deelnemers toe te sturen.

 

 

Reacties

Lekker op de fiets, vrij laat van huis, tien voor half negen. Ook nog twee bruggen open, eerst de Geestbrug en vervolgens de Oude Tolbrug. Voor hetzelfde binnenschip, dat ik dus van de ene naar de andere brug bijna inhaalde. Dat was waarschijnlijk ook gelukt als er bij de Geestbrug niet ook nog een schip met zestien containers richting Den Haag moest. Maar op weg naar het Prins Clausplein haalde ik het schip alsnog in. Omdat ik naar het schip keek vergat ik naar de temperatuur bij Star Stijlmeubelen, dus die weet ik niet. Mijn Pebble geeft nu 13 graden aan, dus dat zal het vanochten ook wel ongeveer geweest zijn.

Ik ben nog niet naar de top 10 gaan kijken, om te zien of er nog veranderingen in zijn gekomen. Ook niet in de rest van de kilometerstanden, om mijn aanvulling tot top 20 te checken. Dat ga ik zo doen, dus daar kom ik morgen op terug. Nog even de belevenissen van afgelopen vrijdag aanvullen. Om kwart over twee vertrok ik richting Leidschenhage, waar ik mijn auto dichtbij het Mercure Hotel parkeerde. Terwijl ik nog wat aan mijn autoradio aan het rommelen was werd er al op mijn raampje getikt en stond mijn zus al naast mijn auto. Mijn zwager was ook in de buurt hun hond aan het uitlaten. Ze hadden al ingecheckt in het hotel en mijn zus wees het raam aan van hun kamer, dat uitkeek op de parkeerplaats. We liepen naar de BCC toen mijn zwager zich had gemeld. Onderweg kwamen we een collega tegen die al lopend een broodje bal aan het eten was op zijn PAS-dag. Bij BCC stonden we eerst te zoeken tussen de televisies, waar we het gezochte model van Samsung niet vonden. Toen we van de uitgestalde televisies wegliepen kwamen we langs een hele verzameling klaar staande dozen met televisies, en dat bleek om het gezochte model te gaan. Met apart het bijbehorende demonstratatiemodel. Ik pakte één van de dozen en we liepen ermee naar de kassa. Na betaald te hebben pakten we de doos in en liepen terug naar de parkeerplaats. Omdat we nog te vroeg waren om naar mijn vader te gaan, gingen we bij La Place nog koffie drinken met een gebakje erbij. De laatste keer dat ik dat deed was met Jeannette, dus het riep wel herinneringen boven.

Bij mijn vader aangekomen, en nadat hij de doos had uitgepakt, moesten eerst de steuntjes onder de tv geschroefd worden. Vervolgens sloten we de digitale ontvanger aan, maar die meldde dat er geen zenders waren gevonden. We probeerden vanalles om dit toch voor elkaar te krijgen, maar omdat dit bleef mislukken sloten we de tv maar analoog aan te sluiten. Toen we daarmee klaar waren en op het punt stonden om naar het restaurant te gaan, ging de telefoon. Het was de eigenaar van het restaurant, die meldde dat we niet konden komen vanwege een gaslek. Inmiddels stond mijn dochter al voor het restaurant en we moesten dus snel een alternatief reserveren. Dat werd het gerenommeerde Indonesische restaurant Garoeda op de Kneuterdijk, waar we in Haags-Indische sfeer een rijsttafel aten. Musin Panas heette het, wat via Google vertaald kon worden als Warm Seizoen. Het was eigenlijk lekkerder dan wat we bij het oorspronkelijk gereserveerde restaurant zouden gaan eten. En de sfeer was beter, met uitzicht over de Kneuterdijk. De bediening was in Indonesische kleding door een Indonesiër, die Maleis met mijn vader begon te spreken. Wat hij verrassend goed nog kon, na meer dan zestig jaar in Nederland. Alles bij elkaar leverde het een onverwacht goede sfeer op en konden we van een zeer geslaagde viering van de 85e verjaardag van mijn vader spreken. De selfie die ik daarvan op Facebook zette leverde aardig wat reacties en likes op.

Zaterdag belde ik naar mijn vader, nadat ik de wekelijkse boodschappen had gedaan, om te vragen of er eigenlijk wel een smartcard in de digitale ontvanger zat. Dat kon hij zo snel niet ontdekken, maar ik was intussen wel achter het type van de ontvanger gekomen en had de gebruiksaanwijzing op internet gevonden. Daaruit bleek waar de smartcard ergens zat, maar dat had mijn vader niet kunnen ontdekken. Dus moest ik er toch heen om het zelf te bekijken. Ik belde weer om dat aan te kondigen en vertrok met de auto naar Leidschendam. Daar aangekomen bleek er wel een smartcard in de ontvanger te zitten, maar werden er nog steeds geen zenders gevonden. Na eerst via de Ziggo Helpdesk gecontroleerd te hebben of de smartcard wel geactiveerd was, en nadat wijzigingen in de frequentie nog steeds geen gevonden zenders opleverde, belde ik opnieuw naar de helpdesk. Dat leverde uiteindelijk alleen de juiste frequentie op en nog steeds niet het activeren van de smartcard. Daar was nog een telefoonsessie voor nodig en toen kon mijn vader eindelijk alle zenders ontvangen die bij zijn standaard-abonnement hoorden. Het was inmiddels al vijf uur en ik reed weer terug naar huis. Al met al toch een welbestede middag.

 

 

Reacties

De oplettende lezer heeft kunnen zien dat de nummering van mijn artikel van gisteren is gewijzigd. Want ik ben niet op de fiets naar huis gegaan, maar heb de RandstadRail gepakt. Eigenlijk moet ik dat nog aan de titel van gisteren toevoegen, als ik de nummering daarvan heb gevonden. Vanochtend had ik wel op de fiets naar mijn werk gekund, als deze niet in de fietsenkelder had gestaan. Maar de kans is klein tot uitgesloten dat ik op de fiets naar huis kan. Dus heb ik niet de RandstadRail naar mijn werk genomen, maar ben lekker met de auto naar mijn werk gezweefd. Want anders kan het rijden in mijn Citroën C5 toch niet genoemd worden, ook al is deze al ruim 14 jaar oud. Afgelopen zomer heb ik nog door een in Citroën-vering gespecialiseerde garage naar de vering laten kijken, en daar was niets mis mee. Met de hele auto trouwens niet, want zij werd zonder problemen APK goedgekeurd. Dus het was weer een genot om ermee naar mijn werk te komen.

 

Reacties

Wel ellendig die incomplete nummering, allemaal te danken aan die ene keer dat ik mijn fiets naar Halfords in Leidschenhage bracht en vandaar met de tram naar mijn werk ging. Formeel gezien was het geen RandstadRail waarmee ik naar mijn werk ging, ondanks het feit dat het wel een tram betrof waar dit op stond. Tram 19 is eigenlijk een 'gewone' tram, want alleen de lijnen 3 en 4 horen bij de RandstadRail. Op een gegeven moment besloot de HTM om de RandstadRail-voertuigen ook op andere lijnen in te zetten, 2 en 19, maar daarmee gingen die nog niet tot het lightrail-traject horen. Dus misschien is er wel wat voor te zeggen om de nummering naar beneden af te ronden. De ritten heen en terug naar Leidschenhage moeten er dan af, en dan kom ik op 5.

Ik hoop overigens dat het voor vandaag daarbij blijft en dat ik op de fiets naar huis kan. Ik weet niet eens of deze nog wel in de fietsenkelder staat. Het gevaar is niet denkbeeldig dat deze daaruit gestolen is, ondanks dat hij op slot staat en er een pasje nodig is om in het gebouw te komen. En sinds kort ook om de deur van de fietstenstalling te openen. Maar je kunt deze ook gewoon met de hand openen, daar is men nog niet mee klaar. Waarom het zo lang duurt om die ene deur ook alleen met een pasje te kunnen laten openen, is mij niet duidelijk. Dat is namelijk met de andere deur wel gebeurd. Het stomme is dat beide deuren sowieso van binnenuit zonder pasje te openen zijn. De deur naar de uitgang gaat zelfs automatisch open. Dat heeft met de brandveiligheid te maken, was de verklaring. Onzin! Want de toegangsdeuren voor voetgangers zijn van beide kanten alleen met een pasje te openen, en dat kan bij brand uitgeschakeld worden. Kortom: één grote kolderzooi, die niet voorkomt dat er fietsen gestolen worden die op slot staan en waarvan camera's de beelden vastleggen die ook direct in de controlekamer te zien zijn.

 

Reacties

Na eerst de zichtbare nummering van de RandstadRail-artikelen te hebben aangepast, kan ik weer een Fiets-artikel toevoegen. Vanwege de terugweg op de fiets moest ik ook de titel van het artikel van gisteren aanvullen. Wat ik als eerste moest doen gisteravond was naar de Hema gaan om een kruiskopschroevendraaier en batterijtjes kopen. Want mijn voorlamp deed het niet. Hij had natuurlijk twee dagen in de kelder gestaan en misschien had ik de lamp niet goed uitgezet. Dan zouden de batterijtjes leeg zijn. Toen ik de lamp open had geschroefd bleek dat ik de verkeerde batterijtjes had gekocht. Ik ging ervan uit dat hier ook AAA-batterijtjes in zouden moeten, maar het bleken AA-batterijtjes te zijn. Dan zou ik dus weer terug naar de Hema moeten, dus probeerde ik eerst een beproefde methode om batterijtjes weer tot leven te wekken. Ik haalde ze eruit en wisselde ze van plek. Inderdaad zorgde dit ervoor dat de lamp weer ging branden. De schroevendraaier heb ik in mijn messengerbag gelaten zodat ik de batterijen alsnog kan vervangen als de opleving voorbij is.

Vanochtend was ik van plan mijn oude route weer te rijden. Dus wilde ik via de Plataanstraat de Laan van Meerdervoort op, maar het fietspad aan de overkant bleek afgesloten te zijn. Dus rechtsomkeer gegaan en de Acaciastraat uitgereden tot het Valkenbosplein. Daar stak ik alsnog de Laan van Meerdervoort over. Die reed ik helemaal uit, en ook nog een deel van de Javastraat, maar bij de Frederikstraat kon ik niet verder. Ze bleken al aan de herinrichting van de Javastraat te zijn begonnen. De bedoeling is dat het tweerichtingsverkeer voor fietsers wordt. Dat zal begin 2016 gereed moeten zijn. Of eerder, want ik dacht dat ze dan ook pas eraan zouden beginnen. Van de Frederikstraat ging ik over de Mauritskade de Denneweg in. Dat kwam goed uit, want nu kon ik zoeken naar de pepernootwinkel van Van Delft, waar ze naar verluidt wel 50 soorten pepernoten zouden verkopen. En bijna aan het eind van de Denneweg vond ik de winkel, die natuurlijk zo vroeg nog niet open was. Ik probeer op weg naar huis via de Denneweg te rijden, in de hoop dat het daar ook koopavond is. Dan ga ik een kilozak kopen, waarvan ik er al vele in de etalage had zien staan.

Ik vervolgde mijn weg via de Maliestraat richting het Malieveld. Dat stak ik over en reed langs de Utrechtsebaan naar de Prinses Beatrixlaan. Daarna de grens met Voorburg over, langs mijn tandarts op de Koningin Wilhelminalaan en via de Van Aremberglaan richting Parkweg. Daarop sloeg ik de Franse Kerkstraat in en reed langs voormalig Starlift en het Nieuweveensepad naar de Laan van Leidschenveen. Zo kwam ik na 52 minuten om negen uur de fietsenkelder weer in. Het wordt dus weer half zes voor ik naar huis mag.

 

Reacties

Nee, weer geen Fiets-artikel ondanks dat het droog was toen ik van huis vertrok. En weer vanwege de voorspellingen voor vanmiddag, wanneer het zal gaan regenen en mogelijk zelfs stormen. Dat was reden genoeg om weer in mijn C5 te stappen. De radio deed het weer, en na de cd eruit gehaald en na het opwrijven weer teruggedaan te hebben deed ook de cd-speler het. Dat betekende met de klanken van Amarok van Mike Oldfield over de Landscheidingsweg zweven. Voorwaar een ongekende luxe waar ik met volle teugen van genoot. Nog steeds heb ik er moeite mee om Amarok als Ommadawn 2 te zien, hoewel zelfs Mike zelf aangaf dat dit wel de bedoeling was. Maar de naam werd toch anders, net als bij zijn onlangs aangekondigde poging om een New Ommadawn te maken. Al snel meldde hij dat het deze toch ook weer een andere titel gaat worden. Er is gewoon geen opvolger te maken, de muziek is te uniek om er op voort te borduren. In tegenstelling tot zijn eerste grote succes Tubular Bells, hiervan zijn twee opvolgers verschenen, plus nog een dance-versie. Hoewel ik er dus wel van genoot, kan ik Amarok nog steeds niet zo waarderen. Tijdens het luisteren vroeg ik me ook af waar ik woonde toen ik de cd kocht. Dat bleek in het huis te zijn waar ik de eerste vijf jaar van mijn huwelijk woonde, aan de Meppelweg in Den Haag. In 1990, het jaar voordat mijn dochter geboren werd. Ik had inmiddels een jaar mijn vaste aanstelling na jaren als uitzendkracht te hebben gewerkt.

En vandaag, twee jaar en vier maanden nadat Jeannette is overleden, luisterde ik er weer naar en probeerde me te herinneren hoe ik me toen voelde. Hoe ik toen in het leven stond, 25 jaar geleden. Anders, natuurlijk, nog geen kinderen, net rust op arbeidsgebied, waarschijnlijk net onze eerste nieuwe auto, een Peugeot 205. Als ik toen had kunnen vermoeden hoe het 25 jaar later zou zijn, wat had ik dan gedacht? Dat kun je proberen terug te plaatsen in de tijd, geen Back To The Future, maar Back To The Past. Met de kennis van nu proberen je in de situatie van toen te verplaatsen. Muziek kan behulpzaam zijn bij een dergelijke simulatie. Tegenwoordig staat de radio op mijn werk op de lokale zender Feel Good Radio, die veel muziek uit de vorige eeuw laat horen. Die momenten oproept uit die tijd, waarbij je af en toe weer voelt wat je voelde toen je er toen naar luisterde. Is dat één van de voordelen of juist van de nadelen van het ouder worden?

 

Reacties

De vrijdagmiddag werd later dan normaal afgesloten omdat ik om 15.00 uur nog een telefonisch interview had. Eigenlijk wilde ik het verslag daarvan pas vandaag maken, maar de geïnterviewde praatte zo snel en veel dat ik er toch maar meteen aan begon. Daardoor ging ik pas om kwart over vier naar huis, wat me ook maar één uur compensatieverlof kostte. Het nadeel heeft in dit geval dus ook een voordeel. Zeker omdat ik met nog zeven weken te gaan zuinig moet zijn op mijn verlofuren, want in dagen kan ik mijn saldo beter niet meer uitdrukken. Vorig jaar kon ik nog alvast dagen van dit jaar opnemen, maar ze hebben in dat waardeloze systeem dat verlofuren bijhoudt onmogelijk gemaakt om een negatief saldo te hebben. Dat saldo heb ik opgebouwd door heel lang steeds verlof te nemen om met Jeannette mee te gaan naar het ziekenhuis, en pas laat hiervoor zorgverlof op te nemen. Maar het was altijd een soort recht dat je alvast dagen van het volgende jaar kon opnemen, dus het is belachelijk dat een gebrekkig systeem ervoor zorgt dat dit je wordt ontnomen.

Dan de vrijdagavond, toen ik languit op de bank naar de tv lag te kijken en er berichten via sociale media en nieuwsalerts binnenkwamen op mijn iPhone. Eerst wilde ik nog niet gaan kijken naar de zenders die het nieuws uitzonden, pas toen mijn zoon appte dat er geschoten was in Parijs ging ik kijken. En bleef ik kijken en zappen, van CNN naar RTL en NPO, en drong de waanzin en ernst van de situatie door die het hele weekend heeft beheerst en ook vandaag nog nawerkt. Hoe mensen die dachten een leuke vrijdagavond te hebben met het kijken naar een voetbalwedstrijd, het bezoeken van een rockconcert of het eten en drinken in een restaurant of bar zonder pardon werden doodgeschoten door terroristen. Het had ieder van ons kunnen overkomen, er waren ook Nederlanders bij, want het hele jaar door is Parijs een populaire bestemming voor een stedentrip. Het is oorlog, zeiden regeringsleiders, waaronder onze eigen minister-president, en anders kun je de toestand van angst en onzekerheid ook niet omschrijven die in Europa ontstond door deze gecoördineerde terreurdaden. Maar we moeten ons niet bang laten maken, was meteen de boodschap. We moeten moed tonen, en dat is niet de afwezigheid van angst, maar het omgaan met angst. Dat was de uitspraak die de Amsterdamse burgemeester van der Laan deed. Maar de achterdocht is er, en zal voorlopig niet verdwijnen. We zullen wantrouwend kijken naar elke persoon met een Arabisch uiterlijk die zich verdacht gedraagt. We willen geen nieuwe asielzoekers het land in, want één van de terrroristen is als vluchteling via Griekenland Europa binnen gekomen. De grenzen dicht! Twittert Wilders, en hij krijgt veel bijval. Parijs zal niet meer de onbevangen bestemming zijn, die we makkelijk zullen kiezen. Afgelopen juli ging ik nog spontaan naar de finish van de Tour de France. Ik weet niet of ik dat volgend jaar ook weer zo makkelijk zal doen. Mijn zoon liet zich laatst nog ontvallen dat hij graag naar Disneyland in kerstsfeer wilde. Dat zou nog steeds moeten kunnen, maar toch zou er dan toch iets van bedenking zijn als we dat zouden doen. Vandaag is Disneyland nog gesloten, het ging zaterdag dicht en morgen gaat het weer open. Uit respect voor de slachtoffers.

De veiligheidsmaatregelen waren daar altijd al behoorlijk streng, en die zullen in de komende maanden alleen maar strenger worden. Hollande wil de noodtoestand met drie maanden verlengen, nadat deze al sowieso twee weken zal hebben geduurd. Er worden 10.000 soldaten ingezet om de veiligheid in Parijs en de rest van Frankrijk te vergroten. De bron van de terreur lijkt buiten Frankrijk te liggen, in de Brusselse wijk Molenbeek, waar het merendeel van de terroristen vandaan lijkt te komen. Eén terrorist is ontsnapt, hij is onderweg terug naar België wel aangehouden en verhoord, maar mocht daarne gewoon verder reizen. Terwijl het om de meest gezocht terrorist van België ging, en dan zou die toch in de lijst van Interpol moeten voorkomen, zou je zeggen. Er is blijkbaar iets misgegaan in de communicatie. Zoals er wel meer mis lijkt te zijn gegaan, maar het is niet tegen te houden.

Om 12.00 uur een minuut stilte, de hele dag de vlaggen halfstok, dat is er vandaag in het openbare leven nog van te merken. Morgen gaan we misschien weer over tot de orde van de dag, maar de wereld is weer meer veranderd. Onveiliger geworden, angstiger...

 

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl