opdefietsnaarjewerk.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

Het gaat goed, weer op de fiets en zonder problemen. Want zowel de trappers als de trapas hielden het goed en ook het tandwiel geeft geen problemen sinds het vervangen is. Dus met een stabiele snelheid van 18 kilometer per uur reed ik soepel naar mijn werk. Ik deed daar 44 minuten over. Eigenlijk heb ik verder niets te melden. Ja, misschien dat ik nog op zoek moet naar Sinterklaascadeautjes. Ik las dat er al online-aankopen gedaan zijn ter waarde van meer dan 1 miljard euro. Ik heb wel online gezocht naar cadeau's, maar niet gevonden. Dus ik zal er in het weekend of mogelijk zelfs al in de pauze op uit moeten om naar de bricks te gaan nu de bytes geen resultaat hebben opgeleverd. Waarschijnlijk ga ik in de pauze even naar BCC in Leidschenhage. Nadat mijn dochter daar afgelopen vrijdag een openingsaanbieding kocht, een 40 inch Philips Ambilight televisie, zijn daar aanvullende artikelen bij mogelijk. Een uitbreiding van Ambilight met Hue of een uitbreiding met Sonos luidsprekers. Beiden duur, maar misschien wel als combi te geven. Dus een cadeau voor mijn dochter en schoonzoon samen. Dan blijft binnen het met mijzelf afgesproken budget per persoon alleen Hue over. Dus daar moet ik naar op zoek en vreemd genoeg vond ik online geen set met bridge en lampen. Daarom ga ik naar BCC in de hoop dat ze daar ook een aanbieding van hebben. En voor de anderen, mijn zoon, mijn vader en mijn schoonzus, moet ik ook nog cadeau's vinden die binnen het budget passen. En vandaag is het natuurlijk al 1 december...

 

Reacties

Nou, dat was even schrikken toen het Turkse jongetje dat op de Moerweg voor me reed ineens nog meer naar links ging rijden. Ik dacht er nog net tussendoor te kunnen, maar op het moment dat ik naast hem reed week hij naar links uit en onze sturen bleven in elkaar haken. Met een klap vielen we allebei op de grond. Ik werd gelukkig niet boos maar vroeg alleen waarom hij zoveel naar links reed. Even dacht ik dat ik een deuk in de geparkeerde auto had veroorzaak, omdat deze er nogal gehavend uitzag. Maar volgens de twee eveneens Turkse meisjes die achter ons hadden gereden was dat niet het geval. Dus reed ik weer verder, nadat ik eerst mijn stuur had rechtgedraaid en het Turkse jongetje had gezegd voortaan beter uit te kijken. Eenmaal op het werk bleken mijn broek en laarzen door de val onder de modder te zijn gekomen en voelde ik een licht schrijnende pijn in mijn rechterbeen.

Maar blijkbaar heeft de onderbreking niet veel invloed gehad op mijn gemiddelde snelheid, want die was tocht nog 20,6 kilometer per uur. Daardoor deed ik 48 minuten over de afstand van 16,4 kilometer. Want, zoals de oplettende lezer misschien al heeft kunnen constateren, nam ik de Bogaard-Vliet-route, zoals zo vaak op vrijdag. Want dan ben ik het rijden tussen de scholieren en mede woon-werkers meestal zat en kies voor een vrije route.

Gisteren ben ik in de pauze niet veel opgeschoten op het gebied van Sinterklaascadeau's, dus ik moet nog naarstig op zoek naar deze dingen. Misschien maak ik me er wel makkelijk van af door cadeaukaarten te geven, dan kunnen ze zelf uitzoeken wat ze willen hebben. Maar dan is de romantiek van de jutezak vol cadeautjes natuurlijk voor een groot deel weg, dus ik moet toch nog wat zaken zoeken die tenminste in een grote doos zitten en de pakjes nog wat body geven. Voor mijn dochter schoot me vanochtend vroeg, toen ik even wakker lag, al iets tebinnen: een rijstkoker en een boek van een door haar gewaardeerde columniste in NRC Next en NRC. In de pauze maar even kijken hoe duur zo'n rijstkoker is. Hopelijk vind ik voor de anderen ook nog wat.

Aanstaande maandag is het dan weer tijd voor de gedichten, zodat de dagtekening ook echt klopt. Onder druk vijf gedichten te moeten schrijven leidt meestal tot het gewenste resultaat. Hopelijk deze keer ook weer.

 

Reacties

Het begon goed, ik ging om 07.51 uur de deur uit en stapte mijn auto in. Maar toen ik ter hoogte van het Museon was kwam ik erachter dat ik mijn mini-wallet in mijn andere jas had laten zitten. En die heb ik in de pauze echt wel nodig, voor de laatste Sinterklaas-inkopen. Dus via het ambassade-gebied weer terug over de Groot Hertoginnelaan. De tweede keer dat ik de Segbroeklaan opdraaide stond ik natuurlijk weer in een file voor de Houtrustbrug, dus al met al was ik pas om 08.38 uur op het werk. Eigenlijk valt dat nog best wel mee, maar ik had geen winst in reistijd doordat ik met de auto was. Dat was vanwege de eerder genoemde Sinterklaas-inkopen. Anders had ik wel de single speed bike gepakt, ondanks de lage buitentemperatuur.

Zondagochtend dacht ik nog één maand het HBO-pakket te kunnen kiezen voor mijn KPN Alles-in-één-abonnement, maar dat ging dus al niet meer. Het was natuurlijk al 4 december en dan kon ik geen hele maand meer van het pakket gebruik maken. Helaas, terwijl ik juist van plan was om toch nog naar seizoen 6 van Game of Thrones te gaan kijken. Iets later zag ik op een nieuwssite dat één van de favoriete Sinterklaas-cadeau's de dvd- of blue ray-box van dit seizoen is. Toen kreeg ik het idee om die dan zelf maar aan te schaffen, en dan meteen maar op blue ray. En ik heb geen blue ray-speler, dus meteen een goed excuus om er één aan te schaffen. Dus gistermiddag reed ik naar het centrum van Den Haag. Na de bekende zoektocht naar een parkeerplaats, die minder lang duurde dan ik verwachtte, want na een vruchteloze rit over het Westeinde kwam ik via Torenstraat en Prinsegracht in de Lage Nieuwstraat terecht. Daar vandaan liep ik naar de vestiging van de Mediamarkt in de Grote Marktstraat. Eerst op zoek naar de blue ray-speler, waarvan ik op de begane grond bij de televisies al snel een hele stapel zag staan van de in eerste instantie door mij gezochte speler van Samsung. Maar ik wilde toch even kunnen vergelijken en zocht door naar de afdeling waar de andere blue ray-spelers stonden. Die vond ik niet, wel de blue ray-box, die pakte ik maar meteen mee en besloot de vergelijking maar op te geven. Ik wist eigenlijk wel dat ik die Samsung wilde, die was het goedkoopste en zou waarschijnlijk het beste samenwerken met mijn televisie.

Reacties

Het was koud, maar niet zo koud als ik had verwacht. Maar ik heb wel mijn muts op gedaan, want gisteren kreeg ik hoofdpijn van het lopen in de kou. En dat was alleen maar om de laatste Sinterklaasinkopen te doen, dus verder dan het winkelcentrum en de auto ben ik niet gekomen. Als ik een volledige lunchwandeling had gemaakt was het waarschijnlijk nog erger geweest. Pas toen ik de gourmet-afwas moest doen nam ik een paracetamol in, maar ondanks de hoofdpijn tijdens het gourmetten en pakjes uitpakken was het een geslaagde avond. De gedichten vielen in goede aarde en de inhoud van de pakjes ook. Nu maar wachten tot de lucht van het gourmetten uit mijn huis getrokken is.

Op mijn bureau staat het kleine kunstkerstboompje met lampjes en kerstpoppetjes en in de vensterbank ligt een kerstslinger met lampjes, verder staan er twee kerststerren met lampjes. Op de radio klinkt kerstmuziek, dus de sfeer zit er meteen alweer goed in. Het liefst zou ik vanmiddag de kerstboom voor thuis al gaan kopen, maar mijn zoon moet werken tot vijf uur en daarna naar een Sinterklaasviering bij de ouders van een vriendin van mijn dochtter. Alleen als hij eerder vrij is kunnen we de kerstboom gaan kopen op het Valkenbosplein. De boom moet minstens 3 meter hoog zijn, dus die is niet alleen te vervoeren. Dat doen we altijd lopend, want het is een wandeling van hooguit tien minuten naar mijn huis. Mocht dat onverhoopt lukken, dan rest mij de taak om de boom stevig in de standaard te krijgen en de lampjes erin te hangen. Die worden dan weer door mijn zoon of dochter beter opgehangen, waarna zij de boom verder versieren. Zo gaat het al vier jaar.

 

Reacties

Nadat ik vanochtend mijn fiets uit de schuur had gehaald zette ik hem op zijn kop neer in de gang. Want toen ik gisteren het bruggetje bij de Prinses Irenelaan in Voorburg over reed liep voor de tweede keer mijn ketting eraf. Dat was afgelopen vrijdag ook gebeurd toen ik de tramrails van lijn elf net na het beginnen met rinkelen van de bel en het gaan knipperen van het oranje waarschuwingslicht overstak. In beide gevallen ging reed ik wat te hard over een hobbel, maar daardoor moet dat natuurlijk niet kunnen gebeuren. Conclusie: de ketting stond te slap gespannen. Dus vandaar mijn fiets op zijn kop en de moeren van mijn achterwiel losgedraaid en de kettingspanner (?) aangedraaid. Ineens realiseer ik met dat er twee kettingspanners hadden moeten zijn. Of vergis ik me? Hoe dan ook hoop ik dat mijn actie ertoe leidt dat de ketting er niet meer afloopt.

De rit was met een mooie ronde gemiddelde snelheid: 20 kilometer per uur. En ik deed er 40 minuten over.

 

Reacties

En weer lekker op de fiets, de ketting heeft het goed gehouden, dus ik hoop dat het zo blijft. Want de fiets rijdt nu perfect en ik geniet van de fietstocht naar mijn werk. Nog meer geniet ik natuurlijk van de rit naar huis, dat is goed te begrijpen. Wat ongeregeldheden onderweg betreft begon het al bij de Beeklaan, een jongetje dat aansloot om de Laan van Meerdervoort over te steken en daarbij het fietspad blokkeerde. Maar ik werd niet boos, terwijl ik een omtrekkende beweging moest maken vertelde ik hem alleen dat hij in de weg stond. En op het fietspad bij het Conservatorium liep een oudere man op het fietspad met een trolley achter zich, waardoor ik moest wachten tot de scooter die mij inhaalde voorbij was voordat ik de man zelf voorbij kon. Tijdens het passeren vertelde ik ook hem dat hij in de weg liep, zonder boos te worden. Voor mij zijn dat twee pluspunten, want elke dag neem ik me voor in dit soort situaties niet boos te worden. Niet te gaan schelden of mijn middelvinger op te steken. Dat was mij gisteren niet gelukt toen een bestelbusje voor mij langs een oprit op reed zonder te kijken of er iemand over de fietsstrook aan kwam. Ik heb niets gezegd, maar wel mijn middelvinger opgestoken. Dat was dus niet de bedoeling, maar onverwacht krijgen de emoties in zo'n situatie toch de overhand en voor ik het weet is het kwaad dan geschied. Maar met mijn gematigde reacties van vandaag heb ik het weer recht getrokken.

De blauwe plek die ik aan mijn val van vorige week over heb gehouden is op dit moment in het gele stadium, van paars naar groen werd het nu dus geel. Ik ben benieuwd wat de volgende kleur gaat worden.

 

Reacties

Gistermiddag zag ik vanuit het Petit Café dat het voorplein glom in het licht van de lampen. Dus liep ik even naar het raam om te kijken of het om ontdooide rijp of regen ging. Maar toen ik dichtbij het raam kwam zag ik de regendruppels erop al. Het regende dus. Daarom ging ik een kwartier eerder dan gepland weg, om eerst buiten te kijken of het nog regende en hoe hard dat was. Het was niet heel hard, het miezerde, maar als ik daar een half uur doorheen moest fietsen werd ik toch aardig nat. Dus koos ik toch maar voor de RandstadRail om me naar het centrum van Den Haag te laten vervoeren. Bij halte Spui stapte ik uit en liep naar Warung Mini op de Amsterdamse Veerkade. Toen ik daar tegenover was aangekomen was het kwart voor zes, daarom liep ik eerst nog een rondje door de Wagenstraat en de Gedempte Gracht en weer terug dwars over het Rabijn Maassenplein en door de Kranestraat. Toen liep ik maar meteen door naar Warung Mini en meldde me daar aan de balie. Er was een tafeltje in het midden van het inderdaad toch wel vrij kleine restaurant gereserveerd. Daar ging aan zitten met zicht op de ingang. Het duurde niet lang of mijn zoon, dochter en een goede vriendin van mijn dochter kwamen binnen. We bestelden eten en drinken, waarbij ik zelf de Nasi Rames nam en de rest allemaal rijst met garnalen. Voor mijn schoonzoon in eerste instantie nog niet, want die was nog onderweg vanaf zijn werk. Het was pas zijn derde werkdag, en hij had al net zo vaak in de file gestaan. Nu dus ook weer, want op een gegeven moment meldde hij er binnen tien minuten te zijn, dus bestelde mijn dochter alvast Nasi met satë, maar die dreigde nog koud te worden. Want het duurde langer dan tien minuten voor hij arriveerde. Toen was ik zelf al klaar met eten, ondanks het behoorlijk gevulde bord dat ik voorgeschoteld had gekregen. Ik bestelde zelf nog maar wat te drinken erbij, een tweede blikje rode Fernandes. Toen mijn schoonzoon klaar was met eten was het alweer tijd om op te stappen.

Daarna gingen de kinderen nog wat kopen in de stad en ik begaf mij zelf richting ingang van de tramtunnel. Eenmaal thuis gekomen was het wachten op mijn zoon om naar het Valkenbosplein te lopen voor de aanschaf van een kerstboom. In eerste instantie vond ik de bomen die vooraan stonden te klein, maar toen ik hoorde hoe duur de bomen van meer dan drie meter kostten, 85 euro, nam ik toch maar genoegen met een kleinere boom. Die kostte nog wel 55 euro, en dat is het bedrag dat ik er elk jaar maximaal voor wil uitgeven. Vorig jaar lukte het me nog er 5 euro af te krijgen omdat ik maar 50 euro bij me had. Nu had ik bij voorbaat al 60 euro bij me. Het wisselgeld kreeg ik in euro-munten terug, altijd makkelijk om bijvoorbeeld de glazenwasser te betalen of een gehaktbal uit de automaat van de slager in de Prinsestraat te halen onderweg terug naar de auto. De stam pastte in de voet die ik nog uit de schuur moest halen, maar er stak daar een te groot stuk van boven de voet uit. Dus ging de boom weer uit de voet en zaagde ik er nog een stuk stam van een centimeter of twintig van af. Gelukkig had mijn schoonzoon ooit een goede zaag gekocht, ik weet eigenlijk niet meer waar dat voor was, want hij ging als een heet mes door de boter de stam door. Toen de boom weer in de voet stond zag het er inderdaad beter uit. Terwijl mijn zoon de lampjes erin hing ging ik de afwas doen met Sky Radio aan via de koptelefoon uit mijn iPhone. Pas toen mijn dochter thuis kwam, die speciaal bleef logeren, gingen ze samen de rest van de versiering in de boom hangen. Rond half twaalf stond de volledig opgetuigde boom er in volle glorie. Natuurlijk werden de iPhones getrokken om dit vast te leggen en op de sociale media te delen. Dat leverde mij op Facebook vanochtend al twee 'Vind ik leuk''s op.

Vanavond vieren we de verjaardag van mijn zoon met de rest van de familie, dus ik moet wel weer eerder naar huis, wat ik anders ook wel gedaan zou hebben. Dus om half vier hoop ik op de fiets naar huis te kunnen. Mijn zoon is vanochtend aan het proefstuderen voor HBO Communicatie op de Haagse Hogeschool, maar vanmiddag gaat hij de vlaai bij de Multivlaai ophalen en de rest van de boodschappen doen. Voor het eten koos mijn zoon toch weer voor Indonesisch, dus dat wordt waarschijnlijk een rijsttafel van Het Oostersch Huisje in de Wilgstraat.

 

Reacties

Vrijdagmiddag kon ik inderdaad gelukkig op de fiets naar huis. En ik was ruim op tijd thuis voor het eerste bezoek voor de verjaardagsviering van mijn zoon zich aandiende. Dat was natuurlijk mijn vader, die door mijn zus en zwager was afgezet, waarna ze een parkeerplek waren gaan zoeken. Voor het eten was de keuze toch niet op Oostersch Huisje gevallen, maar op Toko Toet. Ik had gebeld om elf porties Nasi Rames te bestellen, en mijn zoon kon die om half zeven ophalen. Het smaakte weer goed, na de eerste ervaring met mijn eigen verjaardag in juni. Zeker voor herhaling vatbaar, en dat zal pas weer volgend jaar juni zijn.

Op zaterdag kwam ik er niet toe om te gaan fietsen. Het werd Netflix en de verjaardagsafwas. Zondag was een reguliere, rustige zondag, met natuurlijk ook weer een dosis Netflix, maar ook een aflevering van seizoen zes van Game Of Thrones op blue ray. Die doseer ik toch ook maar en kijk één aflevering per keer. Ik heb er nu drie gezien, het seizoen bestaat slechts uit tien aflevering, dus ik kan nog even vooruit. Mogelijk dat Tweede Kerstdag een bingewatch-dag wordt.

Maandag hadden we met de hele sector een cursusdag in het Fletcher-hotel bij Leidschenhage. Daar ging ik ook op de fiets heen, en toen ik na een rustige, ontspannen rit het tunneltje bij het poilitebureau van Leidschendam-Voorburg uit fietste begon mijn achterband weer te bonken. Ja hoor, alweer een lekke band! Met de bonkende achterband reed ik nog door tot ik bij de zebra kwam tegenover het Fletcher-hotel. Gelukkig was ik dus al zo dichtbij. Ik liep naar de fietsenrekjes bij het hotel en zette mijn fiets eraan vast. Tijdens de koffiepauze belde ik naar Halfords, die heel goed uitkomend in Leidschenhage is gevestigd, en maakte een afspraak om mijn achterband te laten repareren. Tijdens de lunchpauze bracht ik mijn fiets erheen en ik zou een smsje krijgen als hij klaar was. Maar tijdens de muzikale workshop, die onderdeel van de cursus uitmaakte, werd ik gebeld. Ik drukte het gesprek weg en belde pas tijdens de afsluitende borrel terug. Er was na het schoonmaken van mijn achterband gebleken dat de buitenband over het hele loopvlak in het midden al was weggesleten. Dat vond ik wel vreemd voor een fiets die ik pas twee maanden heb, maar het leek me toch het beste deze dan maar ook te vervangen. Want de binnenband werd sowieso vervangen. Bij het ophalen van de fiets hoorde ik de verklaring van dat wegsluiten: het achterspatbord had aangelopen. Daar had ik helemaal niets van gemerkt, maar mijn achterband dus wel. Ik zei nog wel dat zij zelf dat achterspatbord hadden gemonteerd, maar kon daarmee natuurlijk niet aantonen dat het aanlopen ook door hun veroorzaakt was. Het zou heel goed door mijn val van anderhalve week geleden hebben kunnen komen.

Gisteren leek het me beter met de auto naar het werk te komen, want er was miezerregen voorspeld. Achteraf viel dat reuze mee en ik had best op de fiets naar het werk kunnen komen. Vandaag dus maar gewoon weer op de fiets, en het was wederom een rustige, ontspannen rit die 42 minuten duurde, met een gemiddelde snelheid van 18,3 kilometer per uur. Ik hoop op een vergelijkbare terugrit.

 

Reacties

Onverwacht ben ik weer met de auto naar het werk gekomen. Eigenlijk zou ik thuis gaan werken tot ik naar het huis van mijn dochter zou gaan omdat haar kozijnen vandaag worden afgemonteerd. Dat is wat zwak uitgedrukt, want bij het plaatsen van de kozijnen werd er meteen een ruit gebroken. Die moet dus ook eerst nog vervangen worden voordat de boel afgewerkt kan worden. Hoe dan ook moet ik er tussen twaalf en twee zijn. Maar om 11.00 uur heb ik een kennismakingsgesprek met de projectgroep waar ik vanaf 2 januari in ga werken. Dat duurt tot 11.30 uur en dan haal ik het niet om op tijd in het huis van mijn dochter te zijn. Dus ik hoop dat dit gesprek naar voren gehaald kan worden, naar 09.30 uur. Dat is de enige mogelijkheid. Want de projectleider is vanaf aanstaande maandag twee weken met verlof. Gelukkig kon dat en we hebben ons gesprek zonet gehad.

Inmiddels ben ik in het huis van mijn dochter en de mannen van de kozijnen zijn begonnen. Als ze klaar zijn ga ik naar mijn eigen huis en werk daar verder. Waarschijnlijk doe ik dat morgen ook.

 

 

Reacties

Het is weer vrijdag, dus tijd voor de Bogaard-Vliet-route. Lekker gefietst, zonder problemen, nog steeds tevreden met mijn single speed bike, ondanks alle problemen die ik er in de krap tweeënhalve maand die ik hem heb al heb gehad. Natuurlijk was er weer een gedwongen stop op tweederde van de rit, toen de Hoornbrug open ging, net toen ik aan kwam rijden. Uiteindelijk reed ik het binnenschip ruim voorbij, dat voor dit oponthoud had gezorgd. Het tweede deel ging dan ook met een hogere gemiddelde snelheid: 21,2 kilometer per uur, terwijl ik tot dat punt met 18 kilometer per uur had gefietst.

Ik blijf natuurlijk weer geen hele dag, ik ga zeker twee uur eerder naar huis, misscchien wel drie. Want ik wil nog een bloemetje bij het graf van Jeannette gaan zetten. Die zou vandaag 57 zijn geworden. En mijn schoonzoon wordt vandaag 27. Ik moet het nog mijn felicitatie appen, niet vergeten zo.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl