opdefietsnaarjewerk.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

Gisterochtend reden we pas tegen kwart voor acht van huis weg, uitgezwaaid door mijn schoonzus. Na een rit van ongeveer tien uur, inclusief pauzes, kwamen we bij Lyon in de file te staan. Maar dat was ingecalculeerd, dus waren we rond zes uur bij het Ibis Budget Hotel waar we twee jaar geleden zowel op de heen- als de terugreis verbleven. Dat was voor de terugweg niet slim, dus dat doen we deze keer ook niet. We overnachten op de terugweg in Parijs.

Vanochtend is het prachtig weer, en ik tik dit stukje in terwijl ik op mijn kinderen wacht. Zij verblijven samen in een andere hotelkamer en zijn nog aan het douchen, föhnen en wat ze allemaal nog meer moeten doen. Ik was rond acht uur al helemaal klaar. Redelijk geslapen, ondanks de warmte, dus helemaal klaar voor de rit van ongeveer vijf uur naar Cannes. Nog even opzoeken op welk adres we de sleutel kunnen ophalen van het appartement en de belachelijke borg kunnen afgeven. Dan dit alvast in mijn nieuwe TomTom intikken, die ik voor mijn vijfenvijftigste verjaardag van mijn kinderen heb gekregen.

Reacties

Na een rit van ongeveer vijf uur kwamen we in onze eindbestemming, Cannes, aan. We vonden de straat waar ons appartement zich bevond, maar er was geen parkeerplek te vinden. Uiteindelijk kwamen we een heel eind lopen van die straat op een parkeerplek terecht waar je moest betalen en maar twee uur mocht staan. Vandaar liepen we terug naar de straat en belden aan bij het appartement van de vrouw, die ons volgens de e-mail, zou ontvangen. Zij bleek één van de zes appartementen te bewonen die op een rij aan een zijsteeg van de straat stonden. Wij kregen appartement 3, en bekeken het onder toezicht van mevrouw Monte. Daarna was het zaak het linnengoed en de handdoeken geregeld te krijgen en dit te betalen, plus de vereiste borgsom van 600 euro. Hoewel ik had gevraagd hoe ik dit moest betalen en als antwoord had gekregen dat dit cash moest, bleek dat er een cheque verwacht werd. Maar goed, harde briefjes van vijftig voldeden natuurlijk ook.

Ik ging de auto halen om de bagage te kunnen uitladen en mijn dochter en zoon bleven in het appartement. Na het uitladen bleek er nog steeds geen plek te zijn en ik kwam weer vrij ver van het appartement vandaag terecht op een parkeerplek waarvoor niet betaald hoefde te worden. Toen we boodschappen gingen doen liepen we eerst nog even langs de auto om te kijken of ik er inderdaad mocht staan, en dat leek wel het geval te zijn.

Na het eten liepen we naar de bekende Boulevard de la Croisette, die inderdaad een paar minuten lopen van het appartement verwijderd was. We liepen daar wat en aten een Pistoleros-ijsje, dat daar bij elke kiosk verkocht werd. Het kostte 3,50 euro, maar was wel helemaal van natuurlijke grondstoffen gemaakt, zoals vers fruit. Lekker en zeker voor herhaling vatbaar.

Na een redelijke nacht gingen de kinderen vrij vroeg naar het strand en bleef ik achter om te ontbijten en de rest van mijn ochtendritueel af te werken. Dat is op dit moment nog niet helemaal afgerond doordat ik nu dit stukje zit in te tikken in het tuintje voor ons appartement. Met mijn rug naar het appartement zitten rechts van ons Fransen en links wat klinkt als Russen. Zo meteen douchen, scheren en aankleden en de kinderen gaan zoeken.

Reacties

Omdat mijn blog niet laadt vanwege òf de waardeloze wifi hier òf echt problemen met de server, tik ik mijn tweede bijdrage maar eerst in 'Notities'. Gisteren heb ik mijn eerste bijdrage veilig gesteld door de complete tekst te kopiëren naar 'Notities' omdat het er niet op leek dat mijn bijdrage zou worden opgeslagen op de server. Al zo vaak heb ik meegemaakt dat ik een bloedig ingetikt stuk tekst ben kwijtgeraakt. Dan weet ik nog wel ongeveer wat ik net heb ingetikt, maar kan en wil het niet exact zo opnieuw intikken. 

 
Goed, na dit stukje frustratie weer even van me af geschreven te hebben over tot de orde van de dag. Mijn kinderen zijn net weer richting strand vertrokken en ik hoop dat ze me vandaag wel sms-en waar ze zitten. Gisteren hebben ze dat niet gedaan en ik ben niet verder gaan zoeken dan het eerste stuk strand dat ik tegenkwam. Toen ze daar niet bleken te zitten ben ik op een bankje gaan zitten om mijn zoon te sms-en. Daarbij bleek ik vergeten te zijn mijn iPhone zo in te stellen dat als het niet lukt een bericht via iMessage te versturen dit als tekstbericht kan worden verstuurd. Het via iMessage versturen lukte natuurlijk niet omdat ik dataroaming heb uitgeschakeld, dus kwam mijn bericht niet aan. Ik ben toen maar weer naar het appartement teruggegaan want het was te warm om vruchteloos verder te zoeken.
 
Ik ben gaan lunchen, opgewarmde tagliatelle met tonijn en Provence-saus, en via Netflix keek ik naar Friends op mijn iPad. Best wel grappig dat het hier via mijn abonnement in het Frans wordt ondertiteld. Het Engels versta je natuurlijk, en dan kun je door het Frans te lezen dat ook een beetje bijspijkeren. Rond een uur of twee zijn we naar de Rue d'Antibes gaan lopen, die op een minuut of vijf lopen van ons appartement begint. Het is een lange straat met voornamelijk vrij luxe winkels, maar in mijn herinnering zat daar toch ook een H&M tussen. Dat bleek niet (meer?) zo te zijn, maar mijn dochter vond toch een kledingzaak waar ze haar garderobe kon aanvullen, een Pimkie-vestiging. Voor mijn zoon en mij betekende dat weer buiten staan wachten tot ze klaar was. Intussen keken we naar de mensen die voorbij liepen en de auto's die voorbij reden. Van die laatste rijden en zeer fraaie en exclusieve exemplaren rond. Op de hoek van de straat waar ons appartement zich bevindt is daar zelfs een showroom van, met in de straat het garagedeel. Daar stond al een Bugatti op de stoep en daar was gisteren een Ferrari bij gekomen. Daar was een man mee bezig, en later in de middag, toen we alweer teruggekeerd waren van de Rue d'Antibes, werden daar proefrondjes mee gereden. Dat leverde natuurlijk voor autoliefhebbers oorstrelende klanken op, waarvan ik dus gratis kon meegenieten. Het voegt voor mij iets extra's toe aan ons verblijf hier.
 
Toen ik 's avonds met mijn dochter op de hoek stond te wachten op mijn zoon die de TomTom ging ophalen uit het appartement, heb ik nog verlekkerd naar binnen gekeken in de showroom. Daar stonden onder andere een exclusieve Mercedes met die naar omhoog openklappende deuren, een McLaren, een Rolls Royce Cabrio en een Aston Martin Vanguish. Alsof we in een aflevering van Top Gear waren terecht gekomen. Daarna liepen we naar onze auto, die gelukkig ver weg geparkeerd stond. Daarmee reden we naar de volgens de TomTom dichtstbijzijnde Intermarché, want de Casino waar we op weg naar de auto nog een tweeliterfles Tropical drank wilden kopen was al gesloten. Bij de Intermarché kocht ik er voor de zekerheid maar meteen twee van, plus nog wat andere zaken die we eigenlijk helemaal niet echt nodig hadden. Maar het is vakantie, dus dan maakt dat helemaal niet uit.
 
Na ons bezoek aan de Intermarché stelde ik voor om naar Juan-les-Pins te rijden om te kijken of daar wat te beleven viel. Dat troffen we, er was een soort avond-braderie bezig. Dus op zoek naar een parkeerplaats, die vonden we onder een hotel. Op de helling die als een soort achtbaan naar beneden leidde, reed ik mezelf op een gegeven moment vast tegen de muur. Dit was ook te danken aan het feit dat er een strook wasem op de voorruit was gekomen door de combinatie van de warmte en luchtvochtigheid en de airco, daardoor zag ik de voorkant vsn de auto niet goed. Ik probeerde achteruit te rijden om de auto los te krijge, maar dat lukte niet. Vooruit leek ook niet te lukken, maar na een flinke dot gas uiteindelijk gelukkig wel. Het nogal heftig geklonken en im had al visoenen van een behoorlijk gehavende rechterachterdeur. Maar eenmaal geparkeerd bleek het gelukkig mee te vallen. Het meeste was opgevangen door de rubberen stootstrip die erop zit. Toch redelijk ontspannen liepen we naar de avondbraderi. Mijn dochter kocht er nog een string met lampjes voor in haar huis, waar ze halverwege volgende maand heen hoopt te verhuizen.
 
Gelukkig ging het uit de parkeergarage beter dan het erin rijden en we reden de avond in. Voor de zekerheid hadden we de TomTom ingeschakeld om weer terug naar Cannes te rijden. Maar omdat er een straat was afgesloten vanwege de braderie liet dat ding ons steeds rondjes rijden naar die straat terug. Uiteindelijk reden we op gevoel een andere richting op en toen bleken we op de weg naar Antibes te rijden. Dan maar weer naar de TomTom luisteren, en na nog allerlei in mijn ogen onnodige omwegen reden we  eindelijk weer richting Cannes. En we vonden zowaar een parkeerplek dichtbij het appartement.
Reacties

Met het risico dat het opslaan mis gaat tik ik mijn derde bijdrage vanuit Cannes toch maar rechtstreeks op de site in. Natuurlijk maak ik wel een kopie naar Notities voor ik het ga publiceren.

Gisteren was een beetje een hangdag. Mijn kinderen gingen 's ochtends naar het strand, waar ik ze rond het middag uur ging ophalen. Via sms had mijn zoon aangegeven dat het misschien een goed idee was om samen op de boulevard te lunchen. Voordat ik boulevard zou aflopen om ze te gaan zoeken gaf hij al aan dat ze mijn richting op kwamen. Dus ging ik op een bankje zitten wachten. Al snel zag ik ze aan komen lopen en nadat ze waren gaan zitten ging ik de broodjes halen bij de kiosk. Drie Pan Bagnat bestelde ik, en ik wilde drie Evian zeggen maar er kwam drie Perrier uit mijn mond. Ook goed, natuurlijk, achteraf gezien misschien wel beter. De wat zoutige, prikkelende smaak was een goede wegspoeler van het broodje. Dit broodje stond achtentwintig jaar geleden ook al op het menu van de kiosks. Jeannette en ik hebben er toen diverse van gegeten en het voelde fijn om dat nu met onze kinderen te doen. Zo was ze er voor mij ook een beetje bij.

's Middags bleven we in het appartement hangen, want we besloten er pas na het avondeten op uit te gaan en voor vandaag een bestemming te kiezen. De keuze was tussen Saint Tropez of Monaco. Omdat we twee jaar geleden al naar Saint Tropez zijn geweest viel de keuze op Monaco.

Rond vijf uur wilden we pizza gaan halen bij een restaurantje dat we tegen waren gekomen op weg naar parkeerplek van de auto eergisteren. Samen met mijn dochter liep ik erheen, maar het bleek (nog?) gesloten te zijn. Zonder pizza keerden we naar het appartement terug en ik begon een zoektocht via internet naar een pizzeria die wél open was en binnen loopafstand. Dat bleek Mister Pizza te zijn, die vanaf zes uur open was en op tien minuten loopafstand. Daar ging ik samen met mijn zoon heen en we aten drie lekkere pizza's als avondeten.

Na de afwas vertrokken we met de auto naar een hypermarché in de buurt waar we twee jaar geleden in een appartement zaten, La Bocca. Via de weg die we toen vele malen gegaan waren reden we er naartoe. Volgens de aanwijzingen van de TomTom, die meldde dat we onze bestemming hadden bereikt, reed ik de parkeerplaats van de Intermarché op. Maar we wilden naar de Hyper Casino, een grotere versie van de supermarkt waar we tot dan toe al een paar keer heen waren gegaan. Die bleek ernaast te staan, dus lieten we de auto op de parkeerplaats van de Intermarché staan en liepen naar de Hyper Casino. Na de inkopen reden we over de kustweg terug, een weg die ons ook vertrouwd was.

Vanmiddag dus naar Monaco, waarvan we eerst moesten opzoeken of mijn zoon er wel met zijn id-kaart in mag. Het behoort namelijk niet tot de EU, maar voert wel de euro als munteenheid. Monaco bleek tot de landen buiten de EU te horen waar je wel met je id-kaart toegang hebt. Geen probleem dus. Het is ongeveer een uur rijden erheen, dit stadstaatje van twee vierkante kilometer. Misschien komen we daar wel bekende mensen tegen, dat was twee jaar geleden in Saint Tropez niet het geval.

Reacties

Vandaag begin ik toch maar weer in Notities te tikken, want het gaat elke keer mis als ik mijn stukje op de site wil opslaan. En als ik het vervolgens toch eerst hier moet opslaan kan ik het net zo goed meteen hier intikken, dan weet ik ook zeker dat het niet verloren gaat.

 
Gisterochtend was een min of meer standaard geworden ochtend, de kinderen naar het strand en ik op mijn gemakje mijn ochtendritueel afwerken. Het enige verschil met de voorgaande dagen was dat ze al terug kwamen toen ik nog bezig was in de badkamer. Het was zo snel druk geworden en ook te warm, dat ze eerder naar het appartement waren teruggekomen. Maar ik werkte gewoon mijn ochtendprogramma voor die dag af, want ik had gepland een verkennende wandeling in de buurt van het appartement te gaan maken.
 
Dat leverde een behoorlijke klimpartij in de hitte op, waarbij ik een mooie foto van het uitzicht heb kunnen maken. Het was slechts een kort wandelingetje, 23 minuten slechts, dus ik was daarmee nog lang niet aan mijn dagelijkse hoeveelheid stappen gekomen. In kilometers was het 1,8. Dat werd echter in de loop van de dag ruimschoots aangevuld.
 
Rond twee uur vertrokken we richting Monaco, waar we rond drie uur aankwamen. Het stadstaatje was kleiner dan ik had verwacht en het kostten enige moeite om een parkeergarage te vinden. Toen we die eindelijk gevonden hadden bleek het vervolgens moeilijk om een parkeerplek te vinden. De meeste plekken waren gereserveerd, pas op de zevende etage vonden we een vrije, niet gereserveerde plek. Daarna ondernamen we onze wandeling richting de haven, die ik me nog herinnerde van het optreden van Jean Michel Jarre ter gelegenheid van de regerend vorst van het stadstaatje, prins Albert. Het bleek ook weer niet zo eenvoudig om daar te komen, vanwege de hoogteverschillen die er in dit stadje waren. We liepen eerst een eind omhoog om bij een trappenroute te komen die ons naar de haven leidde.
 
Daar was een soort mini-zomerkermis met daarlangs allerlei eet- en drinktentjes, met terrasjes erbij die uitzicht haven op de haven plus zo'n beetje het hele stadje dat er min of meer omheen lag. Na eerst een vruchteloze zoektocht naar een geldautomaat, omdat het ernaar uit zag dat de tentjes geen pinautomaat hadden, ging ik toch bij zo'n tentje vragen of ik kon pinnen. Dat bleek inderdaad niet het geval te zijn, maar de exploitant wees ons wel waar de dichtstbijzijnde geldautomaat was. Daar waren we dus op weg naar de haven al langs gekomen, bleek toen. We waren helemaal gefocusd op de haven en hadden blijkbaar niet goed om ons heen gekeken.
 
Met contant geld in de knip keerden we terug bij het tentje en bestelden drie ijsthee. Genietend daarvan en van het uitzicht op de haven en de rest van Monte Carlo zaten we een tijd op dat terrasje. Mijn dochter ging nog crêpes bestellen en toen die op waren liepen we naar de winkelstraat die we ook al gepasseerd waren op weg naar de haven. Daar keken we nog wat rond en mijn dochter kocht zeven koelkastmagneten van Monaco en Monte Carlo. De meeste om weg te geven, maar enkele zullen thuis op het deurtje van het vriesvak terecht komen.
 
Op de terugwege kwamen we tussen Nice en Cannes in een file terecht, en toen we bij het appartement terug waren was het dan ook al ruim over etenstijd heen. We hadden onderweg al besloten over de boulevard naar de McDonalds te gaan lopen die zich aan de andere kant van de boulevard bevond. Omdat ik vreesde dat niet te redden met een lege maag at ik eerst nog twee overgebleven stukken pizza van woensdag op. Bij McDonalds bleek dat het vlees van de hamburgers van mijn zoon en mij niet lekker smaakte. Alsof het net ontdooid was en niet goed opgewarmd. Jammer, want in Lyon had het juist zo goed gesmaakt. We lieten de helft maar staan om erger te voorkomen. Bij die McDonalds komen we niet meer terug.
 
We wandelden weer terug over de boulevard en ik haalde nog drie Pistoleros-ijsjes voor we naar het appartement terugkeerden. Daar bleek er helemaal geen wifi te zijn, dus waren we op onze databundels aangewezen. Vanochtend was de wifi er gelukkig wel weer.
 
De planning voor vanmiddag is om naar Saint Tropez te gaan en vanavond naar het vuurwerkfestival, dat gedurende zes weken plaatsvindt, waarvan deze avond de derde van zes is. Finland mag het verzorgen. Mijn dochter is wat bang om erheen te gaan vanwege de aanslag in Nice op 14 juli. We zullen extra voorzichtig zijn bij het uitzoeken van de plek waar we gaan staan, maar ik verwacht niet dat er weer een dergelijke aanslag zal plaatsvinden.
Reacties

Met enige moeite lukte het me net pas om mijn stukje van gisteren te plaatsen. Dat het niet lukte zorgde er op de een of andere manier voor dat ik vanochtend geen stukje intikte. Dus ik moet nog de gebeurtenissen van gistermiddag verslaan. We reden rond half twee richting Saint-Tropez, waar we rond half vier aankwamen. In mijn enthousiasme had ik de maximum parkeertijd gekozen op het pleintje in het centrum, waar we twee jaar geleden ook hadden gestaan. Dat bleek tot 18.11 uur te zijn, maar na een uur waren we al uitgekeken op dit voor zoveel bekende mensen geliefde vakantiedorpje. Dat wisten we nog wat te rekken, maar rond vier uur was het toch wel genoeg geweest en reden we weer terug richting Cannes. Zoals verwacht stonden we tot de snelweg regelmatig in de file, maar toen we daar eindelijk op beland waren reden we als een speer terug.

Voor het gemak haalde ik als avondeten een hele gegrilde kip en drie frites, waar we bij de Casino Shop nog bakjes appelmoes bij kochten. Om half tien liepen we naar de boulevard, waar om tien uur het vuurwerk zou beginnen. Onderweg kwamen we al de eerste veiligheidsmaatregelen tegen in de vorm van een een afgezette straat en twee militairen met mitrailleur. Op de boulevard bleek die ook afgesloten te zijn en er stonden plantebakken en een vrachtwagen om de weg te blokkeren. Natuurlijk ook weer zwaar bewapende politie-agenten, die ook patrouilleerden, al met al een behoorlijk grimmig sfeertje voor een evenement dat vrolijk en leuk hoorde te zijn.

Dat was het natuurlijk ook wel, maar er werd begonnen met een minuut stilte voor alle slachtoffers van terrorisme van de afgelopen week, die in Duitsland Blutwoche werd genoemd in de media. Om de minuut stilte extra kracht bij te zetten werd gevraagd het lampje van onze smartphones aan te zetten en deze omhoog te houden. Velen gaven daar gehoor aan en het was een indrukwekkend gezicht en gevoel. Het vuurwerk, dat door Finland werd verzorgd, was prachtig en ook indrukwekkend. Tijdens het deel dat door 'Starway to heaven' van Led Zeppelin werd begeleid stelde ik me zo voor dat Jeannette meekeek. Van de finale heb ik een foto gemaakt en deze op Instagram geplaatst. De goede verstaanders weten waarom ik dat deed. In dezelfde bedrukte sfeer liepen we weer terug naar het appartement, langs de diverse veiligheidsmaatregelen.

Vanochtend gingen de kinderen voor de laatste keer naar hun strand en ik ging ze weer ophalen om te gaan lunchen. Bij deze kiosk stonden tafeltjes en stoeltjes en daar gingen we zitten om onze panini's op te eten.

Vanmiddag liepen we naar de enige Starbucks die Cannes rijk is en pas dit jaar in april is geopend. Helaas hadden ze niet de door mijn dochter gewenste mok van Cannes, wel van Nice en Parijs. In Nice zijn we niet geweest en naar Parijs gaan we morgen, daar heeft ze ook nog geen mok van, maar die kunnen we beter daar kopen. Daarna liepen we langs het hotel waar Jeannette en ik achtentwintig jaar geleden verbleven en ik maakte er natuurlijk een foto van. Het is behoorlijk opgeknapt van buiten, net als het station, waar ik ook een foto van maakte. Na een bezoek aan de Monoprix, waar nog wat souvenirs werden gekocht, liepen we naar de andere kant van het spoor. Op een hotel daar is al jaren een muurschildering van Marilyn Monroe, waar ik ook een foto van maakte.

Daarna nog wat souvenirs en flesjes water voor onderweg gekocht bij de Géant  Casino, plus magnetronmaaltijden voor het avondeten. Het duurde twee keer zo lang als op de verpakking stond om ze op te warmen en het was wat weinig. Dus we moeten straks tijdens onze laatste wandeling over de boulevard nog maar wat te eten kopen. Morgenochtend om acht uur richting Parijs.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl